Volledig scherm
PREMIUM
'In haar brieven is ze een open boek. En nooit conventioneel. Je kunt alles tegen mijn moeder zeggen.' © Erik Smits

Moederskind Cornald Maas: Mijn band met Corry is exceptioneel

InterviewVanaf het moment dat Cornald Maas (56) het ouderlijk huis verliet, schreef zijn moeder hem honderden brieven over haar leven, haar dilemma’s en zorgen. Hij maakte er een boek van, als ode aan een generatie moeders die langzaam uit beeld verdwijnt.

Op de vliering in zijn huis - een antiek Amsterdams pand in de omgeving van het Rijksmuseum - heeft Cornald Maas zijn geheugen opgeslagen. Het zoldertje is volgestouwd met dozen, gevuld met brieven en foto’s, kaarten, kattebelletjes en krabbels uit zijn drukke privéleven en werkzame bestaan in de kunsten met een grote en een bescheiden K.

Boek

Paspoort
Cornald Maas

Geboren
22 juli 1962 in Bergen op Zoom.

Opleiding
Nederlandse taal- en letterkunde aan de universiteit van Leiden.

Loopbaan
Begint in 1986 bij Elsevier. Daarna redacteur van tv-programma’s als Sonja op zaterdag en De schreeuw van De Leeuw. Schrijft voor de Volkskrant, becommentarieert het Songfestival en presenteert culturele tv-programma’s. Schrijft boeken, waaronder Trotse ouders, Op de helft en Uit elkaar. Ach kind toch verschijnt bij uitgeverij Prometheus.

Privé
Lat-relatie.

Twee jaar geleden stofte hij het karton af waarin hij de correspondentie van zijn moeder bewaarde. Honderden brieven die Corry Kwik (79) aan haar zoon schreef toen hij uit Bergen op Zoom naar Leiden verhuisde om Nederlandse taal- en letterunde te studeren. Een groot deel van de brieven is opgenomen in Ach kind toch; een verhaal van moeder en zoon, dat is aangevuld met Maas’ observaties en herinneringen. Een ontroerend boek, waaruit het beeld oprijst van een zorgzame, liefhebbende moeder, maar evenzeer van een vitale, intelligente en eigenzinnige vrouw, die er voor koos haar leven een eigen richting te geven. Daartoe scheidde ze van Cornalds vader en vond ze een nieuwe levenspartner.

,,Toen ik met al die brieven en mails van mijn moeder aan de slag ging, vroeg ik haar niet om toestemming. Terwijl wat ze schrijft behoorlijk intiem is. Ze deelde soms geheimen met mij die ze niet aan mijn vader kwijt wilde. Over de nieuwe liefde in haar leven, bijvoorbeeld. Ze heeft inmiddels het eindresultaat gelezen. Nee, niet voor het boek af was. Dan verlies je je vrije blik. Ik heb haar uitgelegd: een verhaal wordt pas mooi als er ook rafel is. Ik wil alles eerlijk kunnen optekenen.”

Uit de brievenverzameling blijkt ook de bijzondere band met zijn moeder. ,,Mijn omgeving spreekt steevast over een exceptionele relatie. Omdat wij zo enorm veel contact hebben en zij nadrukkelijk deel uitmaakt van mijn leven en vriendenkring. Het bijzondere van dit boek is dat het gaat over iemand die nog leeft. Boeken over vaders en moeders zijn van alle tijden, maar de hoofdpersonen zijn meestal overleden.”