Volledig scherm
© ANP

Musical Hair: spetterend maar misschien iets tè

recensieIn Hair zit het helemaal goed met hits als Aquarius en Let the sunshine in, maar de tijdsgeest van 'de roerige jaren 60' wordt niet helemaal voelbaar in de zaal.

musical

    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    Hair
Volledig scherm
© ANP

De Amerikaanse musical Hair behoort ongetwijfeld tot de meest iconische in het genre, alleen al omdat het de eerste rockmusical was. De productie beleefde haar première in de roerige jaren 60, waarop de musical was geïnspireerd. De era van hippies, provo's en andere bloemenkinderen, die rebelleerden tegen het establishment en vrije seks en druggebruik predikten als geestverruimend panacee voor een gedroomde maatschappij.

Het tijdvak ook van sterke anti-oorlogs-sentimenten (Vietnam), waarbij een complete generatie vol van flowerpower de bijl aan de wortels van de gevestigde orde zette. Heel even leek de verbeelding aan de macht.  Aan actualiteit heeft Hair in het huidige tijdgewricht niets ingeboet. De boodschap die in de kleurrijke muzikale 'Ode aan de Opstand' is verpakt blijft - een halve eeuw later en ontelbare illusies armer - onverminderd van kracht.

Pacifisme
De musical vertelt het verhaal van de provinciaal Claude, die naar New York afreist om zijn dienstplicht te vervullen, lees: te sneuvelen in Vietnam. In de grote stad loopt hij de hippies tegen het lijf, kolkend van rebellie, vrijheidsdrang, pacifisme en navelstaarderij, die hem de Age of Aquarius binnenvoeren.

Toch willen in deze Hair-versie de vlegeljaren van het vorige millennium niet echt voelbaar worden. Is het de aanhoudende stuitende opgewektheid die soms wel erg contrasteert met de ernst van het thema? De al te ongebreidelde energie op het podium waar op zekere momenten ingetogenheid op zijn plaats is? Of de hoofdpersonen die maar niet van vlees en bloed willen worden?

Van de rebellenleider Berger (William Spaaij) wordt maar niet duidelijk wát hem zo bedrukt. Ook de rollen van soldaat-in-spe Claude (Jeffrey Italiaander) en 'hippiemoeder' Sheila blijven tamelijk aan de oppervlakte. Wat hen beweegt zich van de mores van de samenleving los te maken - het blijft gissen.

Desalniettemin valt er voldoende te genieten. Klassiekers als Aquarius, I got life en Let the sunshine in worden door het ensemble met verve vertolkt: swingend en met die gekte die deze periode typeert. Daarbij is Hair een tijdsdocument dat het waard is gezien, maar bovenal gehoord te worden.

Musical Hair Gezien: 25/9, Chassé Theater Breda