Volledig scherm
PREMIUM
© Dingena Mol

Mylou Frencken tobt heel wat af

cabaretWat is er mis met het ambachtelijke cabaret? Niets, vindt kleinkunstenares Mylou Frencken. Ze is de komende maanden te zien met Zinloos Zuchten.

Quote

Ik houd van het speelse in cabaret, ongege­neerd een beetje zingen en praten

Mylou
Volledig scherm
© Dingena Mol

Veel, zo niet de meeste mensen kennen haar al negentien jaar als immer opgewekte gastvrouw in Het mes op tafel, waar ze achter de bar voor de afvallers van de tv-quiz een drankje tapt en soms een flard van een liedje zingt.  Ze noemt het een 'verrukkelijk topklusje', maar tegelijk 'misleidend' waar het haar werk als cabaretière betreft. ,,Hoe vaak mensen na afloop in het theater niet naar me toe komen en zeggen: 'We wisten helemaal niet dat je écht kunt zingen. En dat je zelf je liedjes schrijft...'''

Mylou Frencken (49) speelt de komende maanden in het theater haar nieuwe soloprogramma Zinloos Zuchten. Een ouderwetse cabaretvoorstelling in de meest ambachtelijke zin van het woord. ,,Ik houd van old school kleinkunst, het speelse dat in de traditie van het Nederlandse cabaret zit. Ongegeneerd een beetje praten en zingen. Dicht bij mezelf, dicht bij de mensen - daar heb ik zo'n lol in."

In Zinloos Zuchten, haar vierde voorstelling als soliste, vertelt ze het verhaal van haar 'eigen zinloze gezucht: het verlangen naar wat dáár is en zelf hier blijven zitten.' Mylou Frencken: ,,Ik ben best wel een schijtluis. Houd de dingen graag op afstand. Lastig hoor, in het dagelijks leven. Dingen komen maar niet af. Zoiets alledaags als de Albert Heijn mijd ik het liefst. Ik kijk altijd of ik nog genoeg in huis heb en kook daar iets van. Mijn dochter Madelief werd er gek van. Die ging zelf maar boodschappen doen. Ik ben geneigd te denken dat ik lui ben, maar dat is niet zo. Ik werk altijd, teksten schrijven, liedjes componeren, maar ik mis een soort praktische slagvaardigheid. Ben meer een dromer. Dat is ook werk, vind ik. Om te creëren moet je soms ook maar een beetje niksen. In jezelf sudderen."

Verlangen
Ze deelt niet alleen haar eigen verlangens, twijfel en onzekerheid ('Door mijn lastige verhouding met de werkelijkheid raak ik al overstuur van een gebruiksaanwijzing') met haar publiek - haar vader speelt in Zinloos Zuchten evenzeer een belangrijke rol. ,,Mijn vader staat model voor het onvervulde verlangen. Het zinloze gezucht zat diep in hem. Hij was notaris, maar wilde eigenlijk artiest zijn. Hij wílde het worden en ik met mijn net zo uitstellerige karakter bén het geworden.''

,,Hij was een heel lieve, grappige man. Kocht altijd rare poppenhuizen, gekke heksen. Een vader met wie je goed kon spelen. In de loop der tijd ontwikkelde hij een manische depressie. Het maakte hem ontzettend leuk, maar ook onbereikbaar. Ook voor zichzelf. Hij nam op z'n veertigste pianoles, maar kon er geen moer van. Hij dacht echt binnen een maand jazzpianist te zijn. Later kocht hij een drumstel, dat staat tijdens mijn voorstelling op het podium als teken van dat niet uitgeleefde verlangen."

Op de dochter die zijn gedroomde bestaan leidde was hij trots. Mylou Frencken studeerde aan de Academie voor Kleinkunst en won in 1991 de Persoonlijkheidsprijs tijdens het Cameretten Festival. Ze werd daarbij tweede en moest Hans Teeuwen voor zich dulden - bepaald geen schande. ,,Dat ik liedjes kon maken, daar kon mijn vader met zijn pet niet bij. Mijn moeder vertelde dat hij 's nachts een videoband van mij zat te bekijken en steeds mijn liedje Vier Seizoenen terugspoelde. En af en toe hardop zei: 'Hoe verzint ze het?'''

Poll

Als mijn partner vreemdgaat, is relatie einde verhaal

Als mijn partner vreemdgaat, is relatie einde verhaal

  • Eens, een scheve schaats is niet te vergeven. (54%)
  • Oneens, zo'n uitstapje kan je samen overwinnen. (46%)
5461 stemmen