Volledig scherm
PREMIUM
Cabaretière Sara Kroos (36) vertelt voor het eerst over haar zware depressie. ,,Het is een dodelijke ziekte.'' © Guus Schoonewille

Schateren om de schrijnendste zaken

interview Sara KroosSara Kroos (36) kampte vorig jaar met een ernstige depressie die haar maanden aan de kant hield. Nu speelt ze haar show Zonder verdoving en vertelt ze voor het eerst over die donkere periode. ,,Ik weet niet of ik ooit de oude word. En of ik dat wil.''

Quote

Als e gekte aan de gang is, weet je echt niet wat je overkomt

Sara Kroos

,,Ik zat op een ochtend aan de keukentafel met mijn vrouw Daniëlle en zei: 'Daan, je moet me laten opnemen. En je kunt er donder op zeggen dat ik morgen zeg dat er niets aan de hand is'. Toen ze er de volgende dag op terugkwam, wist ik niet waar ze het over had. Het gaat hartstikke goed, zei ik. En, doodserieus: 'Ik ga een pony kopen. Op Marktplaats.' Terwijl onze tuin volstrekt ongeschikt is voor zo'n dier. Zo in de war was ik. Daan hield voet bij stuk. 'Je vroeg het me en we doen het.''

,,Ik ben bekend met mijn depressiviteit. Was 17 toen ik een halfjaar werd opgenomen. Het begon toen ook met een psychose. Daarna dacht ik: dit gebeurt me nooit weer. Maar vorig jaar, 20 jaar verder, was het als een bus van links. Wist niet dat ik zó op m'n bek zou gaan. Ik raakte erg verward en werd heel destructief. Daar ga ik verder niet op in. Het zegt voldoende.''

,,Ik werd opgenomen in een kliniek, ergens in Nederland. Eentje waaruit je niet weg kunt. Geen deurklinken. Het betere isolatiemateriaal, zeg maar. Ik zat op de crisisafdeling - later verbleef ik ergens waar je in en uit kon lopen. Zelfs op de donkerste momenten kon ik er met humor tegenaan. We kregen creatieve therapie. Ansichtkaarten inkleuren. Elke maandag stuurde ik een kaart met een ingekleurde pauw of leeuw naar mijn vrouw. Met dwars door die tekening heen: 'Haal me hier weg!'''

,,Misschien, opperde mijn therapeut, waren die grapjes het afwenden van mijn gevoel. Maar humor is de manier waarop ik me uit. Lachen is óók emotie, maakt het zware voor mij juist bespreekbaar. Vergelijk het met een begrafenis. Je voelt bij iedereen de opluchting als in de eerste toespraak een grapje wordt gemaakt. In het begin werd gedacht aan oververmoeidheid. Ik nam een maand uit mijn tournee, maar dat werd een halfjaar. Vreselijk. Al die mensen met een kaartje die op jou rekenen.''