Volledig scherm
© Shody Careman

Televisie is nog lang niet dood

ANGELA KIJKT TVJournaliste Angela de Jong schrijft drie keer per week een column over wat haar opvalt op televisie.

Quote

Tv, en dan vooral het kletsen over tv, is een van de weinige dingen die ons nog bindt in dit verdeelde land

Het klinkt misschien gek, maar ik word soms heel blij van kijkcijfers. Zoals die van donderdagavond, toen er ruim 2,6 miljoen mensen naar Ajax keken en bijna 2,5 miljoen naar het Eurovisie Songfestival. Dus terwijl het eindelijk een keer warm genoeg was om tot laat op een terrasje te hangen met een fles witte wijn, gingen we met z’n ruim vijf miljoenen vrijwillig binnen zitten staren naar een scherm.

Waarom mij dat gelukkig stemt? Het toont aan dat televisie nog lang niet dood is. Het is tegenwoordig heel hip om te verzuchten dat je nooit meer tv kijkt, het toestel zelfs de deur uit hebt gedaan en alleen nog maar Netflixend en YouTubend door het leven gaat. Maar ondertussen. Iedereen die ik afgelopen tijd tegenkwam begon over Olke en Herman, het hele land is compleet van de kook van een schreeuwende deelnemer in Help, Mijn Man Is Klusser en sinds het interview met Willem-Alexander zijn we collectief verliefd op de koning. Nog niet overtuigd? Werp ‘s avonds eens een blik op Twitter en het gaat alleen maar over de programma’s die op dat moment worden uitgezonden.

TV is nog steeds springlevend. En gelukkig maar. Niet omdat ik anders snel zonder baan zit, maar omdat ik werkelijk geen mooier medium ken. Dat was al zo als kind. Medisch Centrum West, Dynasty, The Knight Rider – ik vrat het, omdat ik leerde dat de wereld groter was dan het benauwde dorp waarin ik opgroeide. En nog steeds geniet ik van Floortje Naar Het Einde Van De Wereld, maar net zo goed van een gelikte show als The Voice.

Tv, en dan vooral het kletsen over tv, is een van de weinige dingen die ons nog bindt in dit verdeelde land. Of het nu over dat ontroerende optreden van Anouk in DWDD gaat, over verliefde boeren of over de t-shirts van Diederik in Wie is de Mol - op zo’n moment doet links of rechts er bitter weinig toe. Op huiselijk niveau heeft tv dezelfde zalvende werking. Mijn favoriete moeder-dochter-moment van afgelopen week was ons gezamenlijke gehos op die foute vlecht-zwaai-act van Montenegro in Kiev. We waren de ruzie over haar huiswerk spontaan vergeten.

Vanavond de finale van het Songfestival en morgenmiddag voetbal kijken in het gezelschap van een diehard Feyenoord-fan, PSV’er en Ajacied. Ik zeg: lang leve de tv.