Volledig scherm
© Filmdepot

Tom Hanks zoekt zichzelf in matige film 'Hologram'

filmrecensieA Hologram for the King begint met een nachtmerrie van de hoofdpersoon. In het vliegtuig naar Saoedi-Arabië droomt de Amerikaanse zakenman Alan Clay (Tom Hanks) over zijn miserabele leven (scheiding, failliet).

drama

    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    A Hologram for the King

Zijn lot wordt samengevat door het nummer Once in a Lifetime van Talking Heads, dat als een aangepaste videoclip de film opent. Dit begin is ook meteen een van de weinige hoogtepunten in de film van Tom Tyker, wiens carrière na Lola Rennt toch wel in een negatieve spiraal is terechtgekomen. Zijn verfilming van de gelijknamige roman van Dave Eggers hangt als los woestijnzand aan elkaar.

Aan de ene kant is Hanks zeer genietbaar als Clay, een Amerikaan die op zoek is naar zichzelf. Hij begint zich in een vreemde Arabische cultuur steeds meer thuis te voelen, inclusief een liefdesrelatie met een vrouwelijke arts. Maar de puzzel past niet lekker in elkaar, ondanks enkele geestige momenten. Door het onevenwichtige karakter behoort A Hologram for the King tot een van de interessante mislukkingen van 2016.

Regie: Tom Tykwer. Hoofdrol: Tom Hanks.

  1. Lady Gaga laat vocalen ongestoord schitteren in Ziggo Dome
    PREMIUM
    recensie

    Lady Gaga laat vocalen ongestoord schitteren in Ziggo Dome

    Wanneer een groot artiest een concert aflast, is het begrijpelijk dat je als fan schakelt tussen begrip en teleurstelling. Maar soms kan het niet anders of het begrip overheerst, zoals voor Lady Gaga: ze kampt met chronische pijnklachten en is daar openhartig over in de media. Toch was het desondanks een zure appel dat ze daardoor vorig jaar een deel van haar wereldtour moest aflasten, waaronder die op 3 oktober in de Ziggo Dome. Achteraf is het maar goed dat Gaga haar krachten gespaard heeft, want tijdens de herkansing, gisteren in de Ziggo Dome, knalde ze precies zoals je zou hopen. Haar laatste album, het meer persoonlijke Joanne uit 2016, doet automatisch een wat ingetogener, uitgekleder optreden verwachten, maar niets is minder waar: Gaga trakteerde de fans op een gulle, vurig uitgevoerde dwarsdoorsnede van haar werk, en wist daarbij vrijwel alle hits en favorieten uit haar roze cowboyhoed te toveren. Roze cowboyglítterhoed, welteverstaan, blijkt wanneer ze vanaf een bewegend podium de hoogte in wordt gestuwd terwijl ze het pompende Diamond Heart inzet: een ideale setopener, maar desondanks een wat vreemd ondergewaardeerd Gaga-lied. Het is zo’n nummer waar ze haar stem lekker vinnig weet te laten scheuren, iets wat ze ook doet tijdens een opzwepend A-YO, geflankeerd door in simpel zwart gestoken dansers.