Volledig scherm
U2 Joshua Tree Tour Amsterdam Arena © Marcel Wagenaar

U2 maakt nog steeds magie

recensieU2 mag zijn reputatie als producent van de belangrijkste muziek van het moment dan hebben verloren, live is de groep nog altijd een natuurkracht met indrukwekkende spierballen.

⭐️⭐️⭐️⭐️

Toen bekend werd dat U2 vrijdagavond in de Amsterdamse Westergasfabriek een videoclip opnam, was de aanwezigheid van onvervalste rock-'n-roll royalty op een grijze Nederlandse zomeravond allerminst het verwonderlijkst.

Het feit dat er klaarblijkelijk een nieuwe U2-single op komst is, die zijn visuele weg zal proberen te vinden op moderne kanalen als YouTube, Tidal of Facebook wekte meer verbazing.

Levensteken

U2 is z'n aura als dirigent van de muzikale maat der dingen het afgelopen decennium in sprinttempo kwijtgeraakt. De groep werd zo onzeker van het pr-debacle met het gratis Apple-album Songs of Innocence dat de toen snel verwachte opvolger Songs of Experience nog steeds in de kraamkamer wacht. De single The Blackout zal dit najaar (?) het eerste levensteken zijn.

Op het livepodium voltrekt zich inmiddels echter een tegengestelde beweging. Bono & co hebben zichzelf met succes opnieuw uitgevonden als grootpriesters van de stadionrock. In 2014 en 2015 met een tournee langs 'kleine zalen' en dit jaar met een krachtige spierballen-viering van de 30ste verjaardag van U2's magnum opus The Joshua Tree.

Lees verder onder de foto. 

Volledig scherm
Live is de groep nog altijd een natuurkracht met indrukwekkende spierballen. © Marcel Wagenaar

Zo'n live-herinterpretatie enige urgentie meegeven is beslist niet gemakkelijk, maar het concert van vanavond in de Amsterdam Arena deed geen moment gedateerd aan. Stoffig waren alleen de beelden op het mega-videoscherm achter de band. Bewust stoffig, want geschoten door camerameester Anton Corbijn in de Mojave-woestijn waar hij 30 jaar geleden de beroemde hoesfoto van The Joshua Tree maakte.

Prins Friso

En om het maar eenvoudig uit te drukken: wat een geweldig album is dat nog steeds. De integrale uitvoering verveelde geen moment en wierp nog eens extra licht op majestueuze albumtracks als Running to Stand Still en het ontroerende, door Bono aan Prins Friso opgedragen, One Tree Hill.

Rondom de stam van de Joshua Tree formeerde Bono twee afgepaste klusters evergreens. En juist bij die overbekende radiokrakers bleek het overdonderende live-charisma van de groep weer eens een genot om te aanschouwen.

Lees verder onder de foto.

Volledig scherm
Bono en The Edge van U2. © ANP

Bestaat er een betere stadionrocksong dan Pride (In the Name of Love)? Het grote gebaar precies groot genoeg, de drumbeat exact op maat om een menigte ritmisch te laten deinen en het liefdevolle sentiment tot de juiste temperatuur opgestookt om vrienden elkaar op het veld met tranen in de ogen in de armen te laten vallen. En dan sta je zonder het te merken ook nog die onvermijdelijke oh-oh-oh-oooh-galm mee te brommen.

Hommage 

Bono (57) bleek tijdens Miss Sarajevo zijn vertrouwde prekerige zelf (Hij bedankte ons land voor 'het openen van onze deuren en onze open harten'), maar was verder opvallend nederig. Hij bleek vooral in de stemming voor een lange reeks bedankjes (Anton Corbijn, de fans, de crew, zijn drie vrienden op het podium; ze werden allen geroemd).

Ook David Bowie kreeg een hommage met drie songflarden: Heroes tijdens Bad, Rebel Rebel in Vertigo en Starman tijdens Beautiful Day. De laatste twee U2-rockers bleken - net als generatiegenoot Elevation  - inmiddels opgedroogd tot power-songs die de kracht hebben de bovenste stoeltjes van een voetbalstadion bereiken.

Finale

Zo gaf U2 zijn muzikale tijdreis een fris en levendig slotstuk. Een finale (met daarin uiteraard een massaal meegegalmd One) die bovendien nog maar eens bewees dat Bono, The Edge, Adam Clayton en Larry Mullen samen met een dansende menigte bij vlagen nog steeds magie kunnen maken.

Volledig scherm
U2 tijdens een optreden in de Amsterdam ArenA voor de 'The Joshua Tree Tour 2017'. © ANP