Volledig scherm
Angela de Jong © AD

Waar waren de collega's van Sanne Wallis deze week?

angela kijkt tvJournaliste Angela de Jong schrijft vijf keer per week een column over wat haar opvalt op televisie.

Quote

Nog een paar jaar en dan worden er op tv enkel nog grappen gemaakt over konings­huis en gerefor­meer­den, want dat is redelijk ongevaar­lijk.

Angela de Jong

Wat had ik afgelopen week graag meegegluurd met het schrijversteam van Sanne Wallis de show. Was het een moeizaam proces om na die rel over de Israelische songfestival-parodie een volgende aflevering te maken? Of hebben ze een kop koffie gedronken, over het weer gekletst en zijn ze stoïcijns aan het werk gegaan?

Je bent niet te benijden als cabaretier tegenwoordig. (Ik kan overigens nog wel wat beroepsgroepen bedenken, maar ik beperk me even tot de komieken vandaag.) Je kunt geen mop meer vertellen op tv of er klimt wel weer een minderheid op de barricades. Foute grappen, onnadenkende grappen, mislukte grappen bestaan niet meer. Alles is direct racisme, seksisme, homofobie, anti-semitisme. Die ellenlange tenen, zo vermoeiend. Waarmee ik niet wil zeggen dat alles maar moet kunnen en mogen. Of dat ik die Netta-act nou zo geslaagd vond. Maar kom op, een beetje zelfrelativering en schouders ophalen horen ook bij een moderne, volwassen maatschappij.

Nog niet zo lang geleden was het vrij simpel: een grap was leuk of niet leuk. Klaar. Als christen keek je gewoon niet naar Paul de Leeuw of Youp van ‘t Hek, dat scheelde ergernis. Als je als politicus niet tegen een stootje kon, meed je Kopspijkers. Zoals nu mensen met een opspelend politiek correct gemoed VI links zouden moeten laten liggen.

Maar tegenwoordig telt het recht om je beledigd te voelen zwaarder dan het recht op vrijheid van meningsuiting. Die constatering is overigens niet van mij, maar van Sander Schimmelpenninck tijdens die rare The times they are a-changing-uitzending van De Wereld Draait. U weet wel, die aflevering waarin onder andere Lilianne Ploumen met een stalen gezicht verkondigde dat Belgenmoppen ook niet meer kunnen.

En al die cabaretiers met hun grote bek, waar waren ze afgelopen week om Sanne Wallis de Vries publiekelijk een hart onder riem te steken of om hun vak te verdedigen? RTL Boulevard las woensdagavond een waslijst namen voor die ze hadden gebeld, maar niemand durfde klaarblijkelijk iets zeggen.

Nog een paar jaar en dan worden er op tv enkel nog grappen gemaakt over koningshuis en gereformeerden, want dat is redelijk ongevaarlijk. En cabaretiers kunnen natuurlijk altijd nog hun toevlucht nemen tot ongevaarlijke woordspelingen. Straks wordt Stephan Pos uit Vamos met de familie Pos nog een grote inspiratiebron. Of actuele satire is helemaal verdwenen, omdat niemand zich er meer aan durft te branden.

Succes morgenavond, Sanne.