Volledig scherm
PREMIUM
Corrie van Gorp in haar woning in Rotterdam Zuid. © Frank de Roo

'Zoveel gedaan, maar iedereen praat over dat zwembad waar ik in lazer'

Corrie van GorpOp straat, in de supermarkt, in de tram - Corrie van Gorp (75) wordt steevast herkend. ,,Wat de mensen zeggen? Dankjewel… we moesten altijd zo om je lachen.” Het Luxor theater in Rotterdam brengt de comédienne een blijvend eerbetoon.

Ze is geen steek veranderd. Haar grote ogen stralen pret, de schorre stem produceert onversneden, zangerig Rotterdams, haar lach is nog even aanstekelijk.

Corrie van Gorp, artieste tot in het diepst van haar ziel, wordt woensdag door het Luxor Theater in Rotterdam geëerd met een permanente plek: een vitrine, waarin de rol van haar leven, Mevrouw De Bok, aanschouwelijk wordt gemaakt door de authentieke kleding die ze als echtgenote van Meneer ‘André van Duin’ De Bok droeg. Het hoedje, haar ‘tassie’, het fondsbrilletje, de gezondheidsstappers…

Vanzelfsprekend is André van Duin aanwezig, evenals (Rotterdamse) coryfeeën als burgemeester Ahmed Aboutaleb en Richard Groenendijk, die het initiatief nam haar naam voor altijd te verbinden aan het Oude Luxor, het Rotterdamse theater waar ze zoveel voetstappen heeft liggen.

Want, zegt de cabaretier: ,,Deze vrouw verdient dat! Het is zó Nederlands oudere artiesten te vergeten. Dan hoor je: ‘Nou, die heeft d’r beste tijd wel gehad, daar is niks meer van over…’ In de Angelsaksische landen staan oude sterren op een voetstuk. Hier geldt dat alleen voor Mies Bouwman.''

Groenendijk was tot tranen geroerd toen Corrie van Gorp vorig jaar tijdens de viering van 100 jaar Luxor
Diep in mijn hart zong. Het greep haar evenzeer aan. ,,Alsof ik thuiskwam.”