Volledig scherm
Dennis Rommedahl met zoon Cas (r) en Niklas (l). © epa

Kippenvel bij Wilhelmus, maar spelersvrouwen juichen voor Denen

Ze zijn vanavond net zo uitbundig uitgedost als de spelersvrouwen van Oranje, maar dan in rood en wit. Wendy Rommedahl en Kelly Stubbe, de partner van Michael Krohn-Dehli, zijn twee echte Hollandse meiden, maar hun hart klopt vanavond voor Denemarken. 'De vikinghelm is al ingepakt', lacht Wendy. 'Ik juich toch echt voor mijn vent', zegt Kelly.

 
Dennis spreekt Nederlands, denkt Nederlands en gedraagt zich als een Nederlander.
Wendy Rommedahl
Volledig scherm
De familie Rommedahl.
Volledig scherm
Dennis Rommedahl. © getty
 
Ik juich vanavond voor mijn vent.
Kelly Stubbe
Volledig scherm
Kelly Stubbe (r) met zoon Luca.
Volledig scherm
Michael Krohn-Dehli (r) tijdens Denemarken - Brazilië. © AFP

Hollandse vleugels, Hollandse vrouwen. De twee buitenspelers van de Deense nationale ploeg, Dennis Rommedahl en Michael Krohn-Dehli, zijn in hun jaren als voetballer in de Eredivisie als een blok gevallen voor een Nederlandse schoonheid. Wendy en Kelly geven de Denen bijna letterlijk vleugels. Een Brabantse babbelaar en gezellige Amsterdamse schreeuwen Denemarken vanavond vooruit in Charkov.

'Ik heb eindelijk een medestander', zegt de 33-jarige Wendy Rommedahl over Kelly Stubbe (26). 'Wij Nederlanders zijn toch wat uitbundiger in het aanmoedigen van onze voetballers. Waar de Nederlandse supermarkten compleet oranje gekleurd zijn, zie je dat hier in Denemarken nog helemaal niet. De Deense fanclub heeft mij wel heel wat artikelen opgestuurd en die gaan allemaal mee naar Charkov. Inclusief vikinghelm. Kelly en ik zitten in het rood-wit op de tribune.'

De Eindhovense Wendy trouwde acht jaar geleden met Dennis Rommedahl, die toen nog voetbalde voor PSV. Ze hebben twee zoontjes: Cas van 7 jaar en Niklas van 3. Amsterdamse Kelly ontmoette Michael Krohn-Dehli zes jaar terug in de hoofdstedelijke uitgaansgelegenheid Palladium. Hij voetbalde toen nog voor Ajax. Zij hebben samen één zoontje, Luca van 3 jaar. Nu staan ze voor een speciale avond in Charkov. Met gemengde gevoelens, maar geen enkele twijfel over wie ze steunen. 'Ik juich voor mijn vent', zegt Kelly, die voor het eerst als spelersvrouw op een groot toernooi is. 'Twee jaar terug viel Michael op het allerlaatste moment af voor het WK in Zuid-Afrika.'

Wendy was er wel bij, toen Nederland het toernooi ook begon tegen Denemarken. 'Heel apart. Wij zijn goed bevriend met een aantal voetballers van Oranje en hun partners. We zijn bij Maarten en Kim Stekelenburg geweest in Rome, zij bij ons in Griekenland. Ook met andere vrienden van het Nederlands elftal proberen we elkaar zoveel mogelijk op te zoeken. Ik kreeg kippenvel toen ik in Johannesburg het Wilhelmus hoorde en al die bekende jongens zag staan. Het gebeurde opnieuw toen het Deense volkslied klonk voor Dennis. Ik zou niet weten wat hij doet, als hij scoort tegen Maarten. Misschien omhelst hij hem wel.'

Wendy en Kelly geven Denemarken bijna letterlijk vleugels. Krohn-Dehli staat links in de aanval, Rommedahl op rechts. Helemaal volgens de Hollandse school.

'Twee jaar terug op het WK won Nederland, nu zijn wij aan de beurt', zegt Wendy. 'In mijn vriendenkring gunnen ze Dennis wel twintig doelpunten, als Nederland er maar 21 maakt. De Denen willen steeds van me weten voor wie ik ben in deze wedstrijd. Maar het lijkt me logisch dat ik achter mijn man sta.'

Wendy vindt het mooi om tijdelijk in Denemarken te leven. 'Dennis spreekt Nederlands, denkt Nederlands en gedraagt zich als een Nederlander. Nu is het voor mij en de kinderen mooi om te wonen in het land waar zijn hart ligt. Onze oudste zoon voetbalt nu bij Lyngby, de club waar Dennis ooit zijn eerste profcontract tekende. Er hangen daar foto's van hem aan de muur. Dat is toch prachtig.'

De familie Rommedahl zal ook ooit terugkeren naar Nederland. 'Wanneer, dat weet je nooit bij ons', lacht Wendy. 'Maar we hebben al een stuk grond gekocht in de buurt van Eindhoven.'

Eerst Nederland-Denemarken, vanavond om zes uur in Charkov. 'Ik zou het geweldig vinden om nog even op het Oranje-plein te kijken', lacht Wendy. 'Al vrees ik dat we daar geen tijd voor hebben.'