Mauro, van achter neergeschopt door een laffe libero

 Verbeten sprongen zijn ploeggenoten dan in de bres, want aan Mauro moet je niet komen in Oostrum. Het Angolese ventje werd een kind van de club en een zoon van het dorp, en al snel kon Manuel het officiële clublied van SV Oostrum in vloeiend Limburgs meezingen. 'Dit is de club van al mien droëme - Dit is de club wòr ik um gaef', klonk het dan, in de kantine.  
Sjoerd Mossou
Volledig scherm

De Sparrendreef is een lange smalle weg die leidt van Oostrum naar Meerlo, tussen akkers en vrijstaande huizen door. Als Mauro Manuel hier 's winters fietste met zijn grote rode voetbaltas, waaide het soms verraderlijk - maar op zomerse dagen kon je het gras al ruiken. De onweerstaanbare geur van het sportpark verderop.

Toen de vrienden van Mauro naar Den Haag trokken om te protesteren tegen zijn dreigende uitzetting, gingen ze een potje voetballen tegen Kamerleden, in het tenue van SV Oostrum. Vlakbij het Binnenhof pingelde Mauro handig tussen de politici door. Hij scoorde in het kleine doeltje, met buitenkantje rechts.

Mauro Manuel is een aanvallende middenvelder, technisch en snel. Als hij afgelopen zomer niet met zijn pleegouders naar Eindhoven was verhuisd, had hij nu in de selectie gespeeld van SV Oostrum. Trainer Wim de Roy had hem er graag bij gehad, want promotie is het doel dit jaar en Mauro had het verschil kunnen maken. Creativiteit is een groot goed, moet u weten - en al helemaal in de vijfde klasse E.

Het is een jaar of zes geleden dat hij bij SV Oostrum kwam voetballen, in de D'tjes. Dat was me wat, in het Noord-Limburgse dorp, een klein Afrikaantje met zo'n schitterende voetbalnaam. Mauro Manuel; zo zouden alle jongetjes in Oostrum wel willen heten, natuurlijk. Een voetbalnaam waar je mee aan kunt komen later, bij pak hem beet Juventus.

Mauro sprong er gelijk uit op de elftalfoto's, want bij SV Oostrum hebben de meeste jongetjes sproeten en blond stekelhaar. Ze heten Kees Gommans bijvoorbeeld, of Chris Wilschut. Soms, als SV Oostrum tegen andere dorps-clubs moest voetballen, kreeg Mauro wel eens vervelende opmerkingen naar zijn hoofd geslingerd, over de kleur van zijn huid.

Verbeten sprongen zijn ploeggenoten dan in de bres, want aan Mauro moet je niet komen in Oostrum. Het Angolese ventje werd een kind van de club en een zoon van het dorp, en al snel kon Manuel het officiële clublied van SV Oostrum in vloeiend Limburgs meezingen. 'Dit is de club van al mien droëme - Dit is de club wòr ik um gaef', klonk het dan, in de kantine.

Sinds dit seizoen voetbalt Mauro bij VV Nieuw Woensel, dicht bij zijn nieuwe huis en zijn school. Maar heel erg vlotten wil het nog niet op het sportpark aan de Anconalaan, al was het maar omdat Mauro wel wat anders aan zijn hoofd heeft. Soms wil hij voetballen om de zorgen te vergeten, zoals vroeger in Oostrum, maar het lukt niet altijd.

Voetbal is een metafoor voor het leven, zeggen ze, en ik denk dat dat waar is. Mauro Manuel wordt waarschijnlijk uitgezet. Van achteren neergeschopt door een laffe libero, maar de scheidsrechter verschuilt zich achter de regels en fluit voor buitenspel.

Dat was het misschien wel, een half metertje, maar vooral niet hinderlijk. Verre van dat.

Live Voetbal

home logo AjaxAJA
21:00
Lille OSCLIL
away logo