Volledig scherm
Alexander Klopping © Jacqueline de Haas

Alexander Klöpping: 'Ik wil steeds nieuwe levels kunnen spelen'

InterviewAls de zelfbenoemde nerd van 'De Wereld Draait Door' orakelt Alexander Klöpping over de wonderen van de nieuwe media. Met zijn bedrijf Blendle ontketent hij een voorzichtige journalistieke revolutie. 'Ik doe het om de kick van het opbouwen, succesvol worden en uitbreiden,' vertelt hij in een interview in AD Magazine.

Volledig scherm
© Jacqueline de Haas

Als het opnameapparaat van de interviewer uitgaat, zucht Alexander Klöpping diep. 'Vond je het nou echt interessant wat ik heb gezegd?' vraagt hij oprecht verwonderd. 'We hadden eindeloos over de invloed van algoritmes op het nieuws of over de combinatie van ethiek en big data kunnen praten. Daar heb ik echt een boeiend verhaal over te vertellen. Maar daar heb je niet naar gevraagd.' Het ging deze middag vooral over de 27-jarige internetondernemer zelf. Over zijn jaren als eenzame computernerd op een zolderkamer in Oss. Over zijn transformatie tot alwetende whizzkid van talkshow De Wereld Draait Door, waarin hij als brutaal neefje zijn digibete oom Matthijs van Nieuwkerk door de nevelen van de nieuwe technologie gidst. En over de lusten en lasten van zijn plotse bekendheid.

'Moeilijk, hoor,' vindt hij de persoonlijke vragen. Vooraf mailt hij een afwerende reactie over het voornemen een voorgesprek met zijn vriendin te houden. Dat gaat dus niet door. 'Ik wil geen mensen uit mijn privéleven bij mijn werk betrekken.' En bovendien, zegt hij aan tafel in een uitspanning op station Amsterdam Centraal. 'Wat verschillen wij van een koppel in het eerste het beste rijtjeshuis?'  

Bijvoorbeeld dat de ene helft van het duo prominent figureert in één van de best bekeken Nederlandse televisieprogramma's en publiekelijk bezig is met het vervullen van zijn jongensdroom met de 'start-up' van Blendle. Daarmee verkoopt hij losse artikelen uit kranten en tijdschriften en ontketent hij een voorzichtige journalistieke revolutie. Het bedrijf, dat hij opzette met compagnon Marten Blankesteijn, heeft inmiddels 15 programmeurs in dienst. Afgelopen week registreerde Klöpping zijn 65.000ste klant en voegde hij het gerenommeerde tijdschrift The Economist toe aan zijn betaalboetiek. Zijn bekendheid leverde hem een wedergeboorte als stripfiguur op. Als Alexander Klöpgeest maakte hij recent zijn opwachting in de Donald Duck. 

Blendle of 'Donald Duck'. Op welke van de twee ben je het trotst? 'Klöpgeest was natuurlijk mijn hoogtepunt van het jaar! Blendle is fijn, hoor. Maar Donald Duck overtreft echt alles. Dat figuurtje lijkt wel, vind ik. Er zijn versies van verschillende tekenaars. Eentje draagt een grote nerdbril. Die lijkt het best, hoewel ik zelf prima ogen heb.'  

Wat is jouw verhaallijn?
'Ik loop, verdiept in mijn mobiele telefoon, tegen Donald aan. Daardoor valt mijn toestel kapot. Vervolgens koopt Donald een nieuwe telefoon voor mij. Bij Mark Suikerberg van Snoetboek. Leuk gevonden. Net als mijn programma De Wereld Kraait Door.

'Ze kozen mij omdat het blad die week programmeertaal promootte. Ze lieten zien dat kinderen zich niet hoeven te schamen als ze zich in computers verdiepen. Dat was in mijn jeugd wel anders. Toen was je een sociale outcast als je alleen op je kamer zat te pielen aan je pc.'

Dat is jouw verhaal?
'Tuurlijk! Ik zat alleen maar achter dat ding, praatte met niemand, had nauwelijks vriendjes. Ik ging wel naar school, maar besteedde bijna al mijn tijd aan internetten en websites bouwen. Mijn klasgenoten pestten me niet, maar ik was gewoon oninteressant omdat niemand mijn interesse begreep.'  

Vond je dat gebrek aan contact niet zwaar?
'Nee, ik wilde helemaal niet de populairste jongen van het schoolfeest zijn, had er vrede mee dat de anderen me niet stoer vonden. Ik was een heel stereotype nerd: totaal niet bezig met meisjes, drinken of uitgaan.'  

Toch wilde je op je 16de van school.
'Dat was meer omdat mijn webwinkel zo goed liep. Ik verkocht gadgets, nu heel normaal, maar toen een gat in de markt. Ik dacht: ik verdien goed, leer hier geen reet en vind de mensen niet aardig. Waarom zou ik blijven? Ik denk omdat mijn ouders vonden dat ik een papiertje moest hebben.'

Je gebruikt de term 'nerd' nog steeds. Dat is toch voorbij?
'Ik voel me nog steeds een nerd. Vroeger was ik echt deel van een subcultuur. Wij waren het groepje dat met computers opgroeide. Zoals klasgenoten zich inleefden in een bepaalde muziekstijl en zich alto's of skaters noemden, hadden wij als hobby het hacken van de MSN van klasgenootjes. Of de chatbox van TMF lamleggen. Gewoon, pranks uithalen.'  

Kreeg je ook interesse in meisjes en uitgaan?
'Ik heb inmiddels al tijden een vriendin en ga met plezier naar een kroeg. Dus ja, wat bij de meeste mensen op hun 14de, 15de gebeurde, ontstond bij mij een jaar of vijf later.'  

Maar je werkt inmiddels ook minstens twaalf uur per dag. Heb je je jeugd overgeslagen?
'Dat vraag ik me ook weleens af, maar ik heb niet het gevoel dat ik iets wil inhalen. Ik doe qua werk precies wat ik wil en ben heel erg tevreden met mijn vriendin. Overigens: dat ik andere dingen deed dan de meeste mensen, wil niet zeggen dat het gedrag van die anderen normaal is.'  

Klöpping gaat na zijn studie Media & cultuur werken bij de journalistieke website 925 van Jort Kelder. Als hij, net 23 jaar oud, met zijn baas meegaat naar een uitzending van De Wereld Draait Door, hoort hij dat het programma van zins is de introductie van de iPad te negeren. Klöpping spreekt zijn ongeloof uit en wordt een dag later uitgenodigd aan de discussietafel.  

Hoe zenuwachtig was je?
'De ongemakkelijkheid die ik nog steeds voel bij vrouwen, voel ik niet bij een tv-optreden of een pitch bij een grote directeur. Nerveus was ik alleen voor mijn rijexamen. En voor schooltentamens. Letterlijk ziek van de zenuwen. Waarschijnlijk omdat ik het resultaat niet in de hand heb.

'Bij DWDD ben ik relaxed. Maar ik bereid me wel goed voor, hè? Met zo'n onderwerp kan ik een dag bezig zijn.'  

En Van Nieuwkerk is de ideale digibeet als publiek?
'Hij speelt die onkunde een beetje, hè? Zo vertegenwoordigt hij een deel van het kijkerspubliek en biedt mij de ruimte om relaxed te vertellen.'  

Je werd er een bekende Nederlander mee. Leuk?
'Ik had er in de eerste jaren moeite mee. Voelde me op een nare manier bekeken, dacht dat mensen in restaurants mijn gesprekken afluisterden. Ik begon festivals en concerten te mijden. Maar ik heb leren omgaan met rare reacties. Dat ze staren, naar me roepen, het went. En ach, als ik een tijdje niet op tv ben, vergeet iedereen me vast weer.'  

Je presenteerde bij 'DWDD' ook nieuwe start-ups: verse ideeën waaruit een miljoenenbedrijf kon ontstaan. Van Nieuwkerk zei: jij bent stiekem jaloers. Is Blendle jouw poging?
'Als ik niet zou denken dat dit een gigantisch succes kan worden, zou ik er niet zoveel tijd insteken. Maar die romantiek van pizzadozen, bierblikjes en gezelligheid zoals uit de film over Facebook is er ook heel vaak níet. Het is gewoon tyfushard werken.'

Ben jij Blendle begonnen om miljonair te worden?
'Als je rijk wilt worden, moet je niet de journalistiek in gaan. Dat moet jij kunnen beamen. Het gaat me niet om het geld. Ik doe het om de kick van het opbouwen, succesvol worden en uitbreiden. Zie het als een computerspel: ik wil steeds nieuwe levels kunnen spelen. In het verslaan van de eindbaas ben ik niet geïnteresseerd. Het moet altijd groter en sneller.'

Doe je als je thuis komt weleens iets dat niets met nieuwe technologie te maken heeft?
'Nauwelijks eigenlijk. Ik ben gewoon fucking hard aan het werk, beschouw mezelf nog steeds als journalist, dus houd alles bij. Ontspanning? Mijn boekenclub misschien. We komen iedere maand bij elkaar, maar lezen alleen computerboeken. Ja echt, daar rust ik van uit.'  

Stel: je ontmoet op een feest iemand die jouw fascinatie totaal niet deelt. Zouden jullie vrienden kunnen worden?
'Vrienden zijn over het algemeen mensen met wie de interesses overeen komen. Dus het wordt wel lastig. Maar ik vind zelf heel veel interessant. Zelfs over sport kan ik nog best lang praten als het moet. Ik heb een vriend die in de bouw werkt. Fascinerend om te horen hoe dat werkt, daar kunnen we zo een avondje mee vullen. Daar ben je journalist voor, om te onderzoeken hoe de wereld werkt. Die nieuwsgierigheid zal ik altijd houden.'

Hij neemt nog een slok van zijn muntthee, rekt zich uit en zegt: 'Ik ben echt heel benieuwd wat je van al deze onzin gaat maken.'