Kate blijft altijd bij me...

ColumnToen ik een heel klein Evaatje was, een jaar of twee, danste ik altijd door de woonkamer op 'Wuthering Heights' van Kate Bush. Ik noemde dat dan ballet. Als er vrienden of familie langskwamen, zetten mijn ouders de plaat in kwestie op, en een Pavlov-reactie was het gevolg. Ik maaide dan met mijn armen door de lucht terwijl ik als een gewonde gazelle op en neer sprong.

Volledig scherm
© Q-Music

Ken je Imani Coppola nog? Zij had een hit met 'Legend of a Cowgirl' in 1997. Ik liet het mijn vader horen, hoofdschuddend pakte hij het origineel uit 1966 uit de platenkast. Zo begon mijn Donovan periode. Het werd een ritueel. Ik liet iets horen, mijn vader zocht het origineel of de inspiratiebron erbij, en ik was weer dagenlang betoverd door iets dat jaren voor mijn geboorte was gemaakt.  

Aan de vooravond van mijn puberteit had ik een lichte obsessie voor de meidengroep TLC. Zij gedroegen zich als mannen zonder hun vrouwelijkheid te verliezen, hadden wijde kleren aan, waren de zelfverzekerdheid zelve. Alles wat ik toen niet was maar graag wilde zijn.  Meer dan eens riep mijn vader naar boven, 'zit je nou weer naar die stomme LTC te luisteren? Zet eens echte muziek op'. T-L-C, riep ik geirriteerd. Mijn vader lachte dan. En elke keer trapte ik er weer in.

Met dank aan TLC kwam ik in de krochten van de hip hop terecht, waarin weer zoveel oude samples zitten dat ik vanuit daar de soul en funk ontdekte. Motown. Philly Soul. Tussendoor ontkwam ik uiteraard ook niet aan Pink Floyd, de Stones, Beatles, David Bowie, Prince, Jimi Hendrix, enzovoorts. Dat schijnt bij je opvoeding te horen.  

Aan veel van mijn herinneringen is muziek verbonden, en vice versa. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik thuis niet altijd naar Q-music luister, maar regelmatig mijn vinyl-collectie overhoop haal en naar de ouwe lullen muziek luister waar ik ook zo van hield en houdt, met dank aan mijn vader.

Deze week zit ik aan de radio gekluisterd. De Q-top 1000, de lijst van je leven, is van start gegaan. Mijn eerste ballet-sessie heb ik er al opzitten, al is mijn woonkamer een stuk kleiner dan die van mijn ouders. Want Kate, die blijft altijd bij me.

Groet, Eva