Mensenrechten zijn mensenrechten

ColumnVorige week schreef ik een column over ons inhumane asielbeleid. Dat ik mij schaam voor Nederland. In de show hebben we aandacht besteed aan het feit dat de bewoners van de Vluchtflat op straat staan. Dat Fred Teeven deze mensen 4500 euro heeft geboden om naar hun land van herkomst terug te keren. Levensgevaarlijke landen, welteverstaan. Een schaamteloze manier om vluchtelingen te dumpen.

Volledig scherm
© Q-Music

Geen van de uitgeprocedeerde asielzoekers is hier op ingegaan, dat moge duidelijk zijn. Hoe graag ik nu iets luchtigs zou willen tikken over een gang naar de kapper of hoezeer ik faal in het aanbrengen van make-up, de reacties waren zodanig dat ik het noodzakelijk acht hier op terug te komen. Het meest gehoorde argument in mijn mailbox om mensen geen verblijfsvergunning te geven, is: 'Het is heel schrijnend, en ik ben geen racist, maar laten we eerst echte Nederlanders helpen. We hebben het al moeilijk genoeg'.

Hier wordt mijns inziens een denkfout gemaakt. Hoe goed moet je het als land hebben om oorlogsslachtoffers wél verder te helpen? Het is absurd om te stellen dat daar een bepaalde grens te trekken valt. Evenals hulpbehoevende Nederlanders zijn vluchtelingen er altijd; in laag- en hoogconjunctuur. In mindere tijden laten we ons leiden door angst en geld, en vergeten we te doen wat moreel goed is. Er mag geen prijs staan op mensenrechten. 

Een ander veel gehoord argument: 'we zijn een klein land, we kunnen niet de ellende van de wereld dragen en laat andere landen ook eens iets doen'. Natuurlijk kunnen wij niet iedereen opvangen. En dat doen we ook niet. De feiten op een rij: er zijn jaarlijks 12 miljoen vluchtelingen wereldwijd. Daarvan kwamen er vorig 270.000 naar Europa, waarvan 12.000 naar ons land. Valt mee, nietwaar?

Ik ben voor spreiding van vluchtelingen over Europa, een van de voordelen van ons Europees éénzijn is dat we dit centraal kunnen regelen. Laat Nederland hier alsjeblieft een voortrekkersrol in nemen. Dat doen we tot op heden niet. Integendeel, we treiteren onschuldige mensen door schandalig hoge boetes te geven, enkel omdat ze geen verblijfsvergunning hebben. Waar zijn we onderweg vergeten om voor elkaar te zorgen? Ook voor de mensen die (nog) niet Nederlands zijn?  

En dan de loze leus: 'Regels zijn regels'. Onze regels zijn niet eerlijk, daar gaat het juist om. Een grote groep valt tussen de wal en het schip. Regels zijn regels, zeg dat maar met droge ogen tegen een slachtoffer van een oorlog. Iemand die zijn familie en vrienden heeft verloren, niets te eten heeft en nergens naar toe kan. Ik zou terug willen zeggen: Mensenrechten zijn mensenrechten.

Gelukkig bestaat ons land niet louter uit zelfzuchtige navelstaarders. Tijdens en na de show stroomden ook de berichten binnen die de vrijwilligers prezen om hun hulp aan de inmiddels ex-bewoners van de Vluchtflat, alsook een enkeling die zelf in een asielzoekerscentrum heeft gewerkt en duidelijk maakte dat we niet voor alle problemen buiten onze landsgrenzen de ogen sluiten. Dat geeft de burger moed. 

Volgende week weer over de kapper of over mijn uitzonderlijke talent om de verkeerde kleur lippenstift te kiezen. Voor nu sta ik nog even stil bij een citaat van Gandhi, dat op de muur van Vluchtflat staat geschreven: 'Men kan het niveau van beschaving van een land afmeten aan hoe dat land met vluchtelingen om gaat.'

Groet, Eva