Opgeteefd staat netjes

ColumnMisschien was het onwetendheid, of misschien is het echt zo dat vroeger alles beter was, maar er was een tijd dat ik van haar hield. Tegenwoordig ben ik vaker boos op haar dan dat ik haar liefheb. Nederland, je haalt het bloed onder mijn nagels vandaan.

Volledig scherm
© Q-Music

In een gekraakt kantoorpand in Amsterdam-West resideren ruim 100 uitgeprocedeerde asielzoekers. Ze moeten weg van Staatssecretaris Teeven. Regels zijn regels jongens. De meesten van hen kunnen niet terug omdat ze simpelweg niets hebben en het land van herkomst te gevaarlijk is.

Neem bijvoorbeeld de Somalische Osman. Op zijn zevende worden zijn ouders gedood door rebellen. Zijn oma vangt hem op en zorgt voor hem, maar ook zij wordt een aantal jaren later vermoord. Hij wordt meegenomen door rebellen en vastgehouden in een heuse kerker. Onder dwang graaft hij mee aan grafkuilen voor slachtoffers van het rebellenleger. Osman is dan vijftien jaar.

Na twee jaar lukt het hem te ontsnappen. Met behulp van een oude vriend van zijn vader komt-ie in Griekenland terecht. Daar zit hij drie maanden in de cel. Waarom? Nou, zo gaat dat met vluchtelingen. Uiteindelijk komt Osman in 2004 in Nederland terecht. Hij heeft van ons geen verblijfsvergunning gekregen. Onze overheid vindt dat-ie naar Somalië terug moet. Dat Artsen Zonder Grenzen na ruim 20 jaar intense hulpverlening vorige maand besloot haar mensen uit veiligheidsoverwegingen uit Somalië weg te halen, doet er niet toe. Ga anders maar terug naar Griekenland, kreeg hij te horen.  

En een grof schandaal is het. Onderzoek en vervolgprocedures kunnen jaren duren. We verstarren vluchtelingen met onze bureaucratie en laten ze achter in onzekerheid. Vaker dan eens laten we mensen tien jaar wachten. Tien jaar waarin de wereld doorgaat en zij stil staan. We falen grotesk als het gaat om ons vreemdelingenbeleid. In plaats van voor mensen te zorgen, is illegaliteit strafbaar. In plaats van voedsel en veiligheid bieden, geven we een boete. Als je als vreemdeling zonder paspoort door de polder huppelt en je wordt gepakt, word je in hechtenis genomen of kan je maximaal 3900 euro neertellen. Ga gewoon weg. Ons land is vol, hoor je? We hebben het al moeilijk genoeg hier in Nederland. Het is crisis. Rot op. Wegwezen. Opteeven!

Afgelopen weekend ben ik naar de Vluchtflat geweest om boodschappen te brengen. Deze mensen hebben niets. Ze kunnen geen aanspraak maken op voorzieningen. Familieleden zijn dood. Het was een idee van mijn sociaal bewogen vriendin Bibi om daar naar toe te gaan. Door mensen zoals zij hou ik van Nederland. Door mensen als Fred Teeven schaam ik de ogen uit mijn kop. 

Een verdrietige groet, Eva