Jan in 't Groen, voor altijd ‘onze’ man in Kaatsheuvel.
Volledig scherm
Jan in 't Groen, voor altijd ‘onze’ man in Kaatsheuvel. © Familie In 't Groen

In Memoriam Jan in 't Groen (1953-2020): Het nieuws hield de dood op afstand

KAATSHEUVEL - Het nieuws ging altijd voor, de dood moest maar wachten. Lang, heel lang overwon zijn onverzettelijke wil om door te leven, maar zondagavond verloor Jan in ‘t Groen dan toch de ongelijke strijd.

In het bijzijn van zijn vrouw en twee dochters overleed hij thuis in Kaatsheuvel op 67-jarige leeftijd rustig in zijn slaap. Hij tobde al jaren met zijn tanende gezondheid, maar bleef tot op het allerlaatste moment actief als veelgeprezen correspondent voor het Brabants Dagblad in de gemeente Loon op Zand.

Krant houdt me op de been

Naast de liefde voor zijn gezin legde hij onvermoeibaar zijn ziel en zaligheid in het werken voor de krant. ,,Dat houdt me op de been”, zei hij, als het lijf weer zo heftig tegensputterde dat de zoveelste ziekenhuisopname nodig was.

Ook ‘s nachts gsm en laptop

Voor de krant begon hij zo’n twintig jaar geleden en werd hij een onmisbare schakel tussen zijn gemeente en woonplaats en de redactie op afstand.

Het nieuws ging voor hem 24/7 door en dankzij zijn enorme netwerk was hij meestal de eerste die een actuele gebeurtenis heet van de naald meldde. Ook ‘s nachts gingen op zijn gsm de alarmbellen van 112 af en stond zijn laptop open op tafel.

Als echte Kètsheuvelse kende hij iedereen

Hij moest er niet aan denken dat hij zijn passie als freelance journalist niet meer zou kunnen uitoefenen. Het deed hem het zeer, dat het steeds moeilijker werd om zelf op pad te gaan en verhalen te schrijven.

Maar ook als tipgever was Jan van onschatbare waarde. Als echte Kètsheuvelse kende hij iedereen in het dorp en ze wisten hem te vinden. Per mail, mobieltje en via de online platforms.

Wil je mijn stuk delen op je Facebook?

Ik zelf ook: ,,Jan, mijn stuk is klaar. Wil jij het delen op je Facebook?” Een sneller en groter bereik kon ik niet krijgen. In een mum van tijd hadden tientallen volgers het gelezen.

We appten elkaar vrijwel dagelijks tot ver na middernacht. ,,Nog wakker?” ,,Wat denk je, natuurlijk.”

Koninklijke onderscheiding

Voor zijn belangrijke rol als lokale vertegenwoordiger van de media en zijn grote maatschappelijke betrokkenheid ontving Jan in ‘t Groen een koninklijke onderscheiding.

Dat lintje was tevens blijk van waardering voor de niet aflatende mantelzorg voor zijn gehandicapte broer en zus. Bovendien was hij oprichter en voorzitter van drumband Prins Maurits.

Zilveren erespeld Loon op Zand

Ook kreeg hij de zilveren erespeld van de gemeente Loon op Zand. Vele raadsvergaderingen zaten we gebroederlijk naast elkaar aan de perstafel. En als hij niet lijfelijk aanwezig kon zijn, volgde hij het debat thuis in de Willem de Zwijgerlaan.

Financieel uitstekend onderlegd

Jan wist als geen ander hoe de politieke verhoudingen lagen en had zo zijn eigen, directe lijntjes met de fracties. Door de vele jaren bij Pepping Bouw was hij ook financieel uitstekend onderlegd. 

,,Stel jij de kritische vragen maar”, zei ik dan, als we samen naar het persgesprek over de gemeentelijke boekhouding gingen. Dat vond hij prachtig.

Nooit meer vullen

Jan, dat miljoenengat in de begroting wordt wel weer gedicht, maar de leemte die jij achterlaat, kunnen wij nooit meer vullen.

Afscheid en crematie

De crematiebijeenkomst, in kleine kring vanwege de coronamaatregelen, is zaterdagmiddag 4 april in het crematorium in Tilburg. Bij uitvaartcentrum Van Gorp aan de Hoofdstraat in Kaatsheuvel kan vrijdagavond 3 april afscheid worden genomen van Jan.  

In samenwerking met indebuurt Tilburg