Volledig scherm
Hij flikt het weer, de charismatische Iraanse ijsverkoper van de Piushaven. Voor het derde jaar op een rij zet de Tilburger een kerstdiner op voor mensen die het minder hebben. © Jan van Eijndhoven

Vittorio wás een eenzame vluchteling, nu helpt hij 150 Tilburgers aan (luxe) kerstdiner: ‘Ik weet hoe het voelt’

Za 30 nov: Als 25-jarige Iraanse vluchteling, net in Nederland, zwierf hij met kerst over straat. Door de ramen zag hij mensen samen aan tafel. ,,Het lege, eenzame gevoel dat je dan krijgt...” Daarom zet Vittorio Desikan nu een veelomvattend én luxe kerstdiner op voor 150 eenzame mensen in Tilburg. 

Hij flikt het weer, de charismatische Iraanse ijsverkoper van de Piushaven. Voor het derde jaar op een rij zet de Tilburger een kerstdiner op voor mensen die het minder hebben. Nota bene in het chique restaurant EVE zitten zij op Eerste Kerstdag onder een zeven meter hoge kerstboom. Aan het kerstdiner in één van de mooiste zaken van de stad. Een zaak die eigenlijk dicht zou zijn, het personeel vrij.

Quote

Eigenlijk zou de zaak dicht zijn, maar dat voelde niet goed

Ronald van den Ende, EVE

Het eerste kerstdiner begon klein bij Monopole met rijst en soep, maar is nu in een stroomversnelling geschoten. ,,De hulp stroomt binnen.” Hij glundert: ,,Dit jaar eten de gasten zelfs kalkoen.” De gasten zijn bezoekers van bijvoorbeeld Contour De Twern of daklozenopvang Traverse.

Zelfs restaurant EVE doet mee. ,,Eigenlijk zou de zaak dicht zijn, maar dat voelde niet goed”, zegt Ronald van den Ende van EVE. Daarbij: tegen Vittorio kun je niet zonder een bezwaard gemoed ‘nee’ zeggen. De gunfactor? Van den Ende lacht: ,,Zeker.”

Diepe glimlach

In Vittorio bubbelt een aanstekelijke mix van enthousiasme en vriendelijkheid. Voor een gesprek met de krant is de ijsverkoper naar EVE gekomen. Een paar minuten later is de eenzame oma van de schoonmaakster van EVE al uitgenodigd voor het kerstdiner, terwijl de schoonmaakster zelf met een diepe glimlach rondloopt. 

Quote

Vittorio krijgt alleen al via Facebook meer dan zestig berichtjes per dag, die hij allemaal persoon­lijk wil beantwoor­den

Nienke van der Valk

Het kleeft aan hem: het gemak waarmee hij mensen voor zich wint. Je zou ook kunnen zeggen dat Vittorio iets te succesvol aan het worden is.  Tientallen vrijwilligers die over elkaar heen buitelen om mee te helpen - na de veertigste aanmelding, moest er een wachtlijst komen - duizenden euro's die worden gedoneerd.

Inmiddels heeft hij geen ander leven dan het kerstdiner-leven meer over. ,,Met 24 uur in een dag, kom ik eigenlijk net een uur tekort.”

Hij heeft het er zo druk mee dat Nienke van der Valk - kleindochter van de welbekende familie - zich heeft opgeworpen als personal assistant. Na een toevallige ontmoeting.  ,,Om het te streamlinen. Vittorio krijgt alleen al via Facebook meer dan zestig berichtjes per dag, die hij allemaal persoonlijk wil beantwoorden. ”

De hoeveelheid eenzamen

En Vittorio wil meer. Veel meer. Zijn ijskraam aan de haven groeide door de jaren heen uit tot een ontmoetingsplaats, de gemeente richtte die zelfs permanent in. ,,Daar zit ik soms tot diep in de nacht met mensen te praten die eenzaam zijn.”

Via een mensensmokkelaar kwam Vittorio in 1991 in Amsterdam terecht. Zijn eerste kennismaking in Nederland was er eentje met zwervers rond een ton met vuur. De jaren erna waren in eenzaamheid gedompeld, tot hij zijn plek in Tilburg vond. ,,Net als met honger weet je pas echt wat het is, als je het hebt meegemaakt.”

Quote

Net als met honger weet je pas echt wat het is, als je het hebt meegemaakt.

Vittorio

Hij noemt het kerstdiner zelf ‘vooral een symbolisch gebaar’. ,,Ik ben bezig met een project om het hele jaar door eenzame mensen uit te nodigen. Voor speciale avonden aan de haven. Want echt, je kunt het je niet voorstellen hoeveel eenzamen er in de stad zijn. Aan ouderen denken de meeste mensen dan, maar midtwintigers of dertigers zitten er net zo goed tussen.”

In samenwerking met indebuurt Tilburg