Volledig scherm
PREMIUM
Mike Teunissen omhelst Amund Grondahl Jansen na winst in de ploegentijdrit. © BELGA

Met de gele trui is de eregalerij nóg voller

Stortvloed aan successenHet geel van Mike Teunissen was de zoveelste mijlpaal voor het Nederlandse wielrennen, een dag later volgde ook nog winst in de ploegentijdrit. Een rondgang langs oudgedienden in het peloton over de stortvloed aan successen.

Quote

Met de kinderen van nu pluk je over 15 of 20 jaar de vruchten van dit succes.

Niki Terpstra

Door Daan Hakkenberg

Ook de Belgische televisiecommentator Michel Wuyts was nerveus bij de millimeter-sprint van de eerste Touretappe in Brussel, een week geleden. ,,Ik was vooral zo gespannen om met zekerheid te kunnen zeggen dat het Mike Teunissen was. Maar ik ken zijn kopje met de blos op de wangen en plots zag ik die duidelijk in beeld.’’

Wuyts is een veelvraat als het om wielerwedstrijden gaat. Een orakel. Hij kijkt alles, al decennia lang. Maar de zege en gele trui van Teunissen zag ook hij niet aankomen. En de overwinning van Jumbo-Visma een dag later in de ploegentijdrit al helemaal niet. ,,Ze stonden bij de kandidaten voor winst en ik dacht: kom op nou. Gaan ze dat complexe geheel van acht renners bij elkaar wel kunnen klaren? Maar Wout van Aert, die oude Tony Martin, Grøndahl Jansen en ook Teunissen zijn de hardrijders van nu en in topconditie. Ploegmanager Richard Plugge mag een dikke pluim op zijn hoed steken. Wat hij geweldig beheerst, is geduld. Hij kan wachten op de lange termijn, wat bij andere ploegen vaak ontbreekt. Daar wordt het ongeduld in de geesten van de renners gepompt.”