Volledig scherm
PREMIUM
Laurens ten Dam. © Marco Okhuizen

Wat de rustdag in de Tour zo uniek maakt

ColumnLaurens ten Dam schrijft tijdens deze Tour de France een column. De ervaren renner laat daarin zijn licht schijnen op gebeurtenissen binnen en buiten het peloton.

Ondersteund door twee verzorgers werd onze buschauffeur naar boven getild. Het was een uur of zes ‘s avonds tijdens de eerste rustdag uit mijn carrière en ik keek lachend toe hoe hij in zijn bed werd gelegd. Wat was er gebeurd? Blijkbaar is het traditie bij de Baskische wielerploegen om op de rustdag uitgebreid te lunchen en enorme hoeveelheden Baskische wijn, Txacoli, te drinken. Op deze dag in Pau werden de begeleiders van de Rabobank-ploeg uitgenodigd en omdat voor de buschauffeur de rustdag ook een échte rustdag is, maakte die iets te gretig gebruik van dat aanbod. De rest van de avond heb ik hem niet meer gezien. Maar de volgende dag stonden we gewoon op tijd aan de start. Moet een keer kunnen, toch? Wij hadden een goed verhaal.

De rustdag is saai en de kijker fast forward het liefst naar de volgende etappe, is het idee. Maar het tegendeel is waar. Ik kan me bijna alle rustdagen makkelijk voor de geest halen. Bij de 350 ritten die ik heb gereden, wordt dat een stuk moeilijker.