.
Volledig scherm
PREMIUM
. © AD

De kunst van de uitgestelde transfer

Spetterende filmpjes en gejuich alom: de Nederlandse topclubs slagen er ineens opvallend vaak in sleutelspelers langer aan zich te binden. Waar komt die trend vandaan? En is er ook een keerzijde? ,,Wie er sowieso beter van worden: de speler en zijn zaakwaarnemer.’'

Door Sjoerd Mossou

Steven Bergwijn en Donyell Malen bij PSV, Steven Berghuis bij Feyenoord, Hakim Ziyech en nog een handvol anderen bij Ajax. Stuk voor stuk verlengden ze deze zomer hun contracten in de eredivisie.

Het leidde tot vreugde en euforie bij de aanhang van hun clubs. De social media-afdelingen in Amsterdam, Rotterdam en Eindhoven gingen los met allerlei gelikte of grappige filmpjes. Het regende hahstags en jaartallen, verwijzend naar de nieuwe contractduur. ‘#Bergwijn2023'. ‘#Neres2023'.

Onmiskenbaar is het een trend - en tegelijk een trendbreuk. Waar de eredivisie vrijwel jaarlijks al zijn blikvangers kwijtraakt, blijven er nu opvallend veel aan boord. Bij spelers zoals Hakim Ziyech, David Neres en Steven Bergwijn verwachtte haast iedereen eind mei dat ze een transfer gingen maken, al dan niet binnen de eredivisie.

  1. Transferklap in plaats van transferkoorts: ‘Niet doemdenken, maar dit zal invloed hebben’

    Transfer­klap in plaats van transfer­koorts: ‘Niet doemdenken, maar dit zal invloed hebben’

    Wat gaat de huidige corona-crisis betekenen voor de transferperiode van komende zomer? Deze week predikte het Zwitserse ‘International Centre for Sports Studies’ (CIES) nog net geen hel en verdoemenis voor de clubs die afhankelijk zijn van spelersverkopen. CIES ziet de transferwaarde van de selecties van de 98 ploegen in de hoogste divisies van de vijf grootste voetballanden verschrompelen. Op basis van de huidige rekenmodellen en verwachtingen rekent men op een waardedaling van gemiddeld 28 procent, met bij sommige clubs uitschieters naar veertig procent.