Volledig scherm
Lucille Werner. ©ANP

Lucille Werner is haar handicap dankbaar

De Cappies komen er weer aan, de prijzen die Lucille Werner in het leven riep voor kinderen met een handicap. Haarzelf heeft haar beperking nooit in de weg gezeten.

Ze heeft het lang uitgesteld, maar nu moet Lucille Werner (43) er toch aan geloven: sporten. Omdat ze geen type is dat uit zichzelf 'aan de apparaten hangt' heeft ze personal trainer Hank in de arm genomen. Toen ze hem net aan de lijn had en de trainingsschema's hoorde, kreeg ze het spontaan benauwd. 'Oh my god, dat wordt wat,' vertelt ze tijdens een interview in het AD. 'Maar ik heb hem al gewaarschuwd: ik ben geen Sjaak Afhaak. Als ik ergens aan begin, maak ik het af ook.'

Een plotselinge aanval van midlifestress? Een paar weken terug liet Werner ook al haar ogen laseren. Welnee, bezweert de altijd goedlachse presentatrice. Dat laatste was gewoon nodig omdat ze de autocue niet meer kon lezen. En wat dat sporten betreft: voor uitdijen heeft ze geen aanleg. Dat zit simpelweg niet in de familie. 'En door de manier waarop ik loop, verbrand ik meer dan een ander. Ik wil puur conditie opbouwen. Omdat je nooit weet of je je leven lang kunt blijven lopen, is het belangrijk om mijn spieren en gewrichten te trainen zodat ze het goed blijven doen.'

Zuurstofgebrek bij de geboorte is er de oorzaak van dat Lucille Werner (43) anders loopt dan anderen. Haar hersenen geven niet het goede signaal door aan haar benen. Er was een tijd dat de presentatrice haar handicap het liefst buiten het zicht van de tv-camera's hield. Niet omdat ze zich ervoor schaamde, maar omdat ze vond dat het er niet toe deed.

Inmiddels verstopt ze haar benen niet meer. In de Lingo-studio loopt ze elke aflevering van de ene naar de andere desk. Twee passen, maar Nederland moest er behoorlijk aan wennen. 'Er kwamen toch een hoop brieven. Hallo, moet dat nou?' Maar ze zette door. 'Dit ben ik. En ik forceer niets. Mijn voorgangers Nance en François Boulangé deden dat loopje ook.'

Het gaat te ver om te zeggen dat haar handicap sindsdien haar handelsmerk is, maar hij bepaalt wel voor een aanzienlijk deel haar carrière. Sinds ze in 2004 werd gevraagd om haar levensverhaal te boek te stellen, zet ze zich meer en meer in om het beeld van mensen met een handicap bij te stellen. Op televisie, met de Mis(s)-verkiezing, die bij voorbaat omstreden was omdat ze twaalf gehandicapte jonge vrouwen in bikini liet paraderen. Aapjes kijken, oordeelden de critici. 'Die term zegt het al. Dan neem je het totaal niet serieus. Zelfs mijn moeder vroeg nog: kan die badpakkenronde er niet uit? Nee natuurlijk niet mam, zei ik. Daar gaat het toch om. Anders is het toch geen schoonheidswedstrijd.' Ze lacht luid. Het was een enorm succes. Daarna volgden de Cap Awards, prijzen voor mensen met een beperking die zich op een positieve manier onderscheiden. En morgenavond reikt ze in Bloemendaal voor de derde keer de junior variant uit, de Cappies Awards (op z'n Engels, dus als je het snel zegt, klinkt het als 'ik heb iets').

Werner is enorm gehecht aan de Cappies: 'Ik wil niet zeggen dat we helden creëren, maar het is toch fantastisch dat een meisje dat eerst werd uitgescholden op het plein nu door haar klasgenootjes wordt aangemoedigd? Ik krijg er altijd weer kippenvel van. Je moet niet onderschatten hoe het is om met een handicap te leven. Je moet een sterke geest hebben om het aan te kunnen.'

Toch wekt ze zelf allerminst de indruk gebukt te gaan onder haar handicap. 'Nee, dat ga ik ook niet. Maar je moet wel wat overwinnen om een gewoon leven te leiden. Het is best een gevecht, maar ik ben mijn handicap uiteindelijk dankbaar. Hoe onhandig het soms ook is, trappetje op, trappetje af. Ik kom op een dag wel tien dingen tegen die een obstakel vormen. Het lijkt me heerlijk om eens als een gazelle een rondje om de kerk te rennen. Of om in een schoenenzaak de hoogste hakken uit te zoeken en daarop te paraderen. Ik loop altijd maar op plat. Maar door mijn handicap ben ik geworden wie ik ben en in die zin ben ik 'm dankbaar. Ik ben een enorme knokker, had veel doorzettingsvermogen nodig om te komen waar ik nu ben.'

Lees het volledige interview met Lucille Werner in de zaterdageditie van het AD.

  1. RTL 4 wint zangshowoorlog: All Together Now stijgt, It Takes 2 zakt in
    kijkcijfers

    RTL 4 wint zangshow­oor­log: All Together Now stijgt, It Takes 2 zakt in

    De strijd om de kijker op vrijdagavond is tussen RTL 4 en SBS 6 al enkele weken losgebarsten. RTL 4 begon sterk met All Together Now, maar moest afgelopen week plots flink wat kijkers inleveren. Deze week zit het programma van Chantal Janzen echter weer in de lift en lijkt de zangshowoorlog met SBS 6, die gelijktijdig It Takes 2 geprogrammeerd heeft staan, definitief in het voordeel van RTL 4 beslist te zijn.