Volledig scherm
UTRECHT- ,,Het was fantastisch." Tour d'Artistique Dichtersfestival in de Utrechtse Dichterswijk. © Angeliek de Jonge

Als een flamingo over het festivalterrein lopen in de Utrechtse Dichterswijk

Elk weekeinde bruist het van grote en kleine evenementen in stad en regio. In de rubriek ‘Het was fantastisch!’ bezoeken we een van deze activiteiten. Deze week ging verslaggever Lisa Ruigrok langs bij het Dichtersfestival in de Utrechtse Dichterswijk.

Volledig scherm
Het festivalterrein staat vol kleurrijk caravans. © Lisa Ruigrok

Het braakliggende terrein aan de Heycopstraat ligt er meestal verlaten bij, maar voor het Dichtersfestival is het omgetoverd tot een kleurrijke bedoening. In totaal staan er een stuk of tien afgeschreven caravans opgesteld, die op het festival een tweede leven krijgen. Ze zijn ingericht als minimusea met gekke verzamelingen. Zo is er onder meer een knuffelcaravan met teddyberen en andere pluche beesten op de muur geplakt, waar kinderen kunnen dansen. Maar ook eentje vol met ansichtkaarten en boeken. Ondanks de bijzondere entourage hebben de caravans een ding met elkaar gemeen: dichters uit binnen- en buitenland lezen er hun favoriete gedichten voor. Oprichter Pet van de Luijtgaarden vindt het vooral belangrijk dat iedereen zijn creativiteit op de vrije loop laat: ,,Je moet hier vandaag kunnen doen wat je wil. Of dat nu verkleed is, met een boek in de zon of wanneer je een gedicht voordraagt. Het gaat erom dat je je hier op je plek voelt.” 

Absurde thema’s in de voorleescaravan

Volledig scherm
Eveline (links), Els en Thouria bedenken wat ze nog allemaal willen doen op het Dichtersfestival. © Lisa Ruigrok

Bernhard Christiansen komt achter een stroom van bezoekers zijn caravan uit. Hij heeft net korte, vreemde proza voorgedragen in de Vorlesebühne. Dat doet hij, of een van zijn collega’s, elk uur. De proza schrijft hij overigens niet zelf. Christiansen: ,,Meestal leveren schrijvers een tekst van 1 á 2 minuten aan binnen een thema. En die dragen zij zelf of iemand anders dan achter elkaar voor.” De stukken die vandaag te horen zijn, kunnen bezoekers bekend voorkomen. Ze zijn namelijk al eens eerder ten gehore gebracht tijdens de tweemaandelijkse optreden van de Vorlesebühne in Molen De Ster. Een compilatie daarvan is vandaag in de met bloemen gedecoreerde caravan te horen. Al veel niet-alledaagse thema’s hebben vandaag de revue gepasseerd. ,,Van een boereneditie tot de-antwoord-op-al-uw-vragen-editie. Ik vind het het vooral leuk om absurde thema's aan te snijden. Die onvoorspelbaarheid maakt het interessant. Het kan werkelijk alle kanten op gaan.” 

Verkleden als flamingo

Volledig scherm
Linde Susanne leest haar meesterwerk voor. © Lisa Ruigrok

Vriendinnen Eveline en Els zitten op een boomstam in het midden van het terrein. Els houdt een kinderboek vast en heeft Thouria, haar oppaskindje, op schoot. Ze leest af en toe wat voor. De dames zijn hier niet voor het eerst; ze gaan vaker naar de festivals die door Pet van de Luijtgaarden georganiseerd worden. ,,Ik hou heel veel van gedichten”, vertelt Els. Daar is Eveline het mee eens. ,,Vooral Engelse dichtkunst spreekt me aan. We hebben allebei Engels gestudeerd, maar stiekem lees ik gedichten veel te weinig.” De twee overleggen wat ze straks nog willen doen en kijken om zich heen. Eveline wijst in de richting van de knuffelcaravan. ,,Ik wil me daar nog verkleden. Vorige keer was ik een toffe peer, maar dit jaar wil ik als flamingo over het festivalterrein lopen.” Als het aan Els ligt, gaan ze zo nog even bij het singersongwriter Catself kijken. ,,Ik heb gehoord dat ze heel goed is, dus ik ben ontzettend benieuwd.” 

Notitieboeken vol eigen gedichten 

Wie even een momentje voor zichzelf wil, kan terecht in de onder-vier-oren-caravan waar jonge talenten privédichtsessies geven. Zo ook de 21-jarige Linde Susanne. Ze heeft drie notitieboekjes voor zich liggen. ,,Heb je nog voorkeuren voor thema’s? Dan zoek ik even in mijn boekje.” Als die er niet zijn, besluit ze haar persoonlijke meesterwerken te laten horen. Zodra ze het eerste woord uitspreekt, klinkt haar stem ritmisch en bewegen haar handen mee met wat ze vertelt. Ze heeft Geen honger en Gloed voorgedragen als ze aan een van haar eerste gedichten begint. ,,Grappig om deze voor te dragen, want dat doe ik niet zo vaak. Als ik dit teruglees, zie ik ook een hele andere ik voor. Mijn schrijfstijl is totaal veranderd. Vroeger schreef ik bijna verhalend, nu is het alles veel bondiger geworden.” Niet elk gedicht dat in haar notities staat, is geschikt om vandaag voor te lezen, vindt ze. ,,De boodschap die ik wil overdragen moet wel bij me passen. Er zitten gedichten tussen die ik een vlaag van woede schreef, over dingen waarin ik teleurgesteld maakte of toen ik bijvoorbeeld liefdesverdriet had. Dat is nu helemaal niet meer zo. Daarom laat ik alleen maar dingen horen waar ik nu achter sta.”

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht