Volledig scherm
Het postkantoor na de oplevering, in 1924. © HUA

Hoe het Postkantoor aan de Neude ‘met z’n dikke kont’ eerst helemaal niet zo populair was

Toen & NuZoek de tien verschillen. Het is wel eens moeilijker geweest. Fietsen, karren, bussen, voorgevels, achtergevels, zijgevels. Neudeflats. Zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Toch lijkt het nog best op elkaar, al zit er een kleine 100 jaar tussen. Op de linkerfoto is het nieuwe Hoofdpostkantoor net opgeleverd. Dan hebben we het dus over 1924. Nu is het een bewierookt gebouw, een van de hoogtepunten van de stad. Maar weet, dat in 1924 niet iedereen meteen in de houding sprong voor dat kolossale monument van de Amsterdamse School.

De Utrechtse bevolking, maar ook architectuurcritici, spraken bijvoorbeeld van 'een akelige verminking van de grachtenwand'. Daar waar het grote postkantoor pontificaal de gracht z'n dikke kont toekeerde, stond een fraaie rij grachtenpanden van de Rijksmunt. Die gingen er allemaal aan.

Aan de smalle Potterstraat stond nog een rij huizen die lang verzet bood. Er waren heel wat stroeve onteigeningsprocedures nodig om de ruimte te krijgen voor de verbreding van de Potterstraat. En nu? Het zag er even slecht uit voor het verlaten postkantoor, maar nu gloort er nieuw leven.

De achterkant wordt ook een beetje voorkant, er komen winkels achter een glazen wand. Hoe grachtwaardig die zal zijn, is afwachten. Maar alles beter dan die dikke kont.

Volledig scherm
Het postkantoor een kleine 100 jaar later © Bert Van Den Hoed

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht