Volledig scherm
Honden mogen zwemmen in het buitenbad van Dijnselburg in Zeist. Martinique Potharst met haar hond Pippa. © Jeroen Jumelet

Hulphonden hebben zwembad Zeist een uurtje voor zich alleen

Zwembad Dijnselburg in Zeist opende vandaag haar deuren voor blaffende klanten. Honden (en baasjes) mochten eenmalig kopje onder in het buitenbad. En als eerste waren de hulphonden aan de beurt.

Als de bladeren voorzichtig vallen en de herfstjas alweer aan moet, is het tijd voor een opleving in het hondenleven. Dan is de doggyduik in Dijnselburg. Het buitenbad gaat bijna sluiten en dus mogen blaffende viervoeters voor deze keer het zwemwater in.

Vandaag was het zover. Zo’n 160 honden zijn aangemeld. Plus de nodige baasjes die het van het weer af laten hangen, zegt badmeester Peter van Voorst (50) vanuit zijn stoel. ,,De zon schijnt, dus er komen er vast nog meer. Dit is de vijfde keer, fantastisch toch?’’

Je zou het bijna elke week doen, maar er zijn natuurlijk klanten die hondenhaar in het zwembad niet zo op prijs stellen. Van Voorst: ,,Maar dit water gaat toch het riool in. En maandag komt de poepzuiger om de ligweide weer schoon te maken.’’

Hulphond

Voordat de grote groep boxers, labradors, herders, teckels en retrievers erin mag duiken, zijn eerst een uur lang de hulphonden aan de beurt. Dat zijn er dit jaar niet zoveel. Drie om precies te zijn.  

Zoals Nova, de hulphond van Lia Cornelissen (58) uit Zeist die niet zonder haar elektrische rolstoel kan. Als Nova niet zwemt, kan ze deuren openen en haar de telefoon aangeven. En ze zorgt er meteen voor dat Cornelissen naar buiten moet. ,,Dat betekent een vaste dagindeling en contact met andere hondenbezitters. Door de hond is mijn leven anders geworden. Ik kwam eerder één keer per week buiten, nu is dat vier keer per dag.’’

Wat verderop staat Martinique Potharst (48) tot haar middel in het frisse water en lokt labradoodle Pippa (5). Ondertussen gooit haar ‘maatje’ Brendon (14) een tennisbal. ,,Zag je dat Martinique?,’’ roept hij enthousiast, ,,Pippa ving de bal.’’

Sinds voorjaar 2016 trekt ze er één keer in de 2 à 3 weken met Brendon en Pippa erop uit. ,,Hij woont bij Intermetzo, een jeugdinstelling. Ik haal hem met Pippa op en dan gaan we naar het bos, of we stappen in mijn VW-busje voor een picknick. Brendon heeft al van alles meegemaakt in z’n leven en het kost hem moeite om volwassenen te vertrouwen. Samen zetten we kleine stapjes vooruit.’’

Klik

De rol van haar hond hierin? ,,Die is gewoon oprecht blij als hij Brendon ziet. Ze hebben een klik en de hond oordeelt niet, maar vindt hem leuk. Altijd.’’ Ze is van plan Brendon nog lang te bezoeken. ,,Dat geeft hem vastigheid en ik vind het superleuk. Wat ik doe is iets kleins en toch maakt het groot verschil. Dat maakt het waardevol.’’

Het maatjesproject heet AmiGO en de coördinator ervan is ook aanwezig. Sterker nog, Sandra de Rooij (45) staat in het water en doet een poging om haar eigen witte stuiterbal, de jonge labrador Saartje, aan het zwemmen te krijgen.

De Rooij heeft nu zo’n 30 koppels rondlopen ,,Het heeft veel voordelen. De kinderen trekken erop uit, krijgen extra beweging en er is vooral een waardevol en blijvend contact met een volwassene plus hond.''

Genoeg koppels zijn er nooit. ,,Mensen die iets willen betekenen – zonder hond kan ook – zijn van harte welkom.’’ Waarna Saartje besluit zich een lekker uit te schudden.

Meer informatie of aanmelden: info@intermetzo.nl.

Schrijf je in voor onze nieuwe dagelijkse nieuwsbrief 

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht