Volledig scherm
Kunstenares Marijn te Kolsté met haar beeld Vrouw aan de Hoogdijk, dat bronsdieven niet van zijn sokkel gezaagd kregen. © William Hoogteyling

Kunstenares Te Kolsté wil gestolen beelden in Houten snel vervangen

Ze was er een paar dagen stuk van, maar beeldend kunstenares Marijn te Kolsté is niet van plan bij de pakken neer te gaan zitten. „Ik zie deze hele gebeurtenis maar als de modder waarop de lotus weer kan gaan bloeien.”

Ze kwam er dit weekend achter dat drie van haar bronzen beelden in Houten zijn vernield of gestolen. Een vierde bronzen beeld, het stiertje van de Utrechtse beeldhouwer Pieter d’Hont, werd fors beschadigd. Dit werk staat in Schalkwijk, waar de vermoedelijke bronsdieven het niet van zijn sokkel gezaagd kregen. Uit pure frustratie trapten de daders het kunstwerk dan maar omver.

TRAP-route

De getroffen beelden van Marijn te Kolsté staan in Houten, Schalkwijk en ‘t Goy. Ze maken deel uit van de zogenoemde TRAP-route, een fietsroute door het buitengebied langs belangwekkende archeologische vindplaatsen. Haar kunstwerken markeren die plekken, en helpen het verhaal erover te vertellen aan belangstellenden die de route volgen. Dertien kunstwerken van Marijn te Kolsté komen zij onderweg tegen. Ze werden aan het begin van deze eeuw geplaatst. De gemeente Houten is de eigenaar.

De kunstenares neemt deze maandag poolshoogte bij haar Vrouw aan de Hoogdijk, een sculptuurtje van een gehurkt zittende vrouw. Geïnspireerd op de vondst van het graf van een vrouw die hier in de zevende eeuw moet hebben gewoond. Ze heeft beide voeten op de grond en de blik naar omhoog gericht, als symbool voor de verbinding tussen hemel en aarde. 

Slijptol en koevoet

„Het is een van mijn lievelingskunstwerken”, zegt Te Kolsté. „Dus dat doet wel pijn.” Het is goed te zien hoe geprobeerd is met een slijptol het beeld aan stukken te zagen, en hoe er een koevoet aan te pas is gekomen om hem van de sokkel los te wrikken. Vergeefs. „Ik denk dat ze zijn gestoord, of ze hebben het maar opgegeven. Het liefst denk ik dat ze zijn gestopt met zagen om het beeld toch maar heel te laten.”

Bij Fort Honswijk in Schalkwijk stond Het Mariabeeld. Dat werk is letterlijk boven de enkels afgezaagd; alleen de voetjes staan er nog. Maria zelf is verdwenen. De diefstal heeft tot verontwaardigde reacties geleid van omwonenden. Enkele hebben zich al gemeld bij Te Kolsté met het idee geld in te gaan zamelen voor een nieuw beeld. Wat de kunstenares betreft wordt de schade snel hersteld en worden de verdwenen beelden ook snel vervangen.

Adoptieouders

Een ander kunstwerk heet Het Waterlint, en is te vinden aan de Kaaidijk in Schalkwijk. Wás te vinden, beter gezegd. De vijf koperen handjes op een rijtje, die alle een kristal op de handpalm droegen, zijn van hun sokkel gezaagd. „Ontzettend zonde. Het is kunst die de omgeving mooier maakt. Daar moet je gewoon vanaf blijven”, zegt een bewoonster.

Alle dertien TRAP-kunstwerken van Marijn de Kolsté hebben zogenoemde adoptieouders. Dat zijn mensen die er een oogje op houden, en die de gemeente waarschuwen als er schade is aangericht of als het gras eromheen nodig moet worden gemaaid. Marijn te Kolsté wil naar aanleiding van de reeks vernielingen een bijeenkomst organiseren voor alle adoptieouders van de TRAP-route. „Je hebt er die al veertien jaar waken over mijn beelden. Dat is toch geweldig? Waarom doen ze het? Wat maken ze mee? Het lijkt me zó leuk eens naar hun verhalen te luisteren.” Marijn te Kolsté wil met haar kunst ‘verbinden’. Op deze manier doet ze dat zelfs nog, zegt ze, als haar kunst wordt stukgemaakt.

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht