Lekker gek doen met z'n allen op Rubberbootjesfestival in Utrecht

VideoMet alles wat je kunt opblazen en voort te peddelen valt, is de Rubberbootmissie terug in Utrecht. Zij het onder een nieuwe naam: Utrecht Drijft. Zo’n 1.600 deelnemers trok vanmiddag de eerste editie van het festival, dat behalve een nieuwe naam ook een andere locatie kent: de Veilinghaven in de Utrechtse Dichterwijk.

Zeer tot tevredenheid van de organisatie. Het was aanvankelijk de bedoeling de kleurrijke bootjesparade op de Catharijnesingel te houden, maar daar stak de gemeente een stokje voor. Vanwege de langdurige droogte bestond het gevaar dat er takken van de bomen langs de singel zouden vallen. Daarmee kwam de veiligheid van de peddelende festivalgangers in het geding.

„Na een half jaar van voorbereiding kregen we het wel even benauwd, toen we anderhalve week geleden te horen kregen dat we het evenement hiernaartoe moesten verplaatsen. Maar de locatie is prima, wellicht zelfs beter. Ik zou nu al haast zeggen: laten we het voortaan maar jaarlijks houden in de Veilinghaven”, aldus Marijn van Dijke namens de organisatie.

Vorig jaar sloeg het evenement in Utrecht een jaartje over. De Rubberbootmissie was letterlijk aan zijn eigen populariteit ten onder gegaan. Teveel deelnemers voor een te kleine, uit vrijwilligers bestaande organisatie, die het niet meer kon behappen. Deze doorstart is een gezamenlijk initiatief, waar Nederland Drijft bij is aangehaakt. Dat heeft onlangs zin vijfde editie in Breda gehouden. Plannen om ook Amersfoort Drijft te organiseren, bleken niet haalbaar. Daar werden te weinig kaartjes verkocht.

Volledig scherm
Utrecht Drijft brengt Utrecht een zomers watercarnaval in de Veilinghaven. © Koen Laureij

Reuzepelikaan

In en rond de Veilinghaven waren vanmiddag opmerkelijke taferelen te zien: groepen Utrecht Drijft-gangers, die met piepkleine of juist mega-grote opblaasboten (kastelen mét torentjes, vierzits-ligbanken) omgekeerd boven de hoofden over straat liepen. Een roze reuzepelikaan die over de Croeselaan werd gedragen. En festivalgangers die met rood hoofd en de lippen getuit aan hun vaartuigje lagen te sabbelen, balend dat ze thuis de pomp niet hadden kunnen vinden.

De taferelen óp het water hadden iets weg van een zomercarnaval. Veel deelnemers hadden zich uitgedost voor de gelegenheid, nogal eens als kapitein, zeerover of ketelbinkie. Maar vooral lag iedereen languit en plat in de boten, met een biertje gewapend, te deinen op de livemuziek vanaf verschillende podia.

Dat is wel het belangrijkste verschil tussen de oude Rubberbootmissie en het nieuwe Utrecht Drijft. Bij de missie zat ‘m de lol er vooral in met z’n allen in een gemakkelijk zinkbaar bootje door de Utrechtse grachten te spetteren. Utrecht Drijft is een festival te water. Met optredende artiesten, eten en en drinken (muntjes kopen) op pontons, en een afterparty tot in de kleine uurtjes voor de die-hards in club Poema.

Volledig scherm
© Koen Laureij

Nooit te oud om plezier te maken

De best vertegenwoordigde leeftijdsgroep is dan ook die van de twintigers, en in iets mindere mate die van de dertigers. Slechts hier en daar dreef ook een verdwaalde veertiger of zelfs vijftiger voorbij. Zoals Utrechtse Linda van Fruchten (43), samen met haar dochter Linda (21), elk in een eigen bootje. Moeder en dochter gaan samen álle festivals af, en dus ook Utrecht Drijft. De reacties daarop vinden ze leuk: verbaasd, maar meestal ook sympathiek. Omdat je immers nooit te oud bent om plezier te maken.

Dat vindt op de kade Utrechtse Map Moolenbeek (68) ook. Ze geniet van de aanblik: al die joelende, zingende, deinende, elkaar nat spetterende jongelui in kleurrijke, soms knotsgekke opblaasbootjes. Ze woont aan de Veilinghaven, en vindt het heerlijk dat er eindelijk weer eens wat te beleven valt. Als het aan haar ligt: volgend jaar weer.

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht