Volledig scherm
Sebastiaan van Nieuwenhuizen tijdens een ander inspannend evenement: de Mud Masters Obstacle Run. © Pixel Dezign

Militair Sebastiaan laat zien dat gewond raken 'niet het einde is'

Invictus GamesSebastiaan van Nieuwenhuizen (40) uit Doorn reist vandaag af naar Toronto om mee te doen aan de Invictus Games, een internationaal sportevenement voor militairen die door of tijdens de dienst gewond raakten. 

De spelen vinden plaats van 23 tot 30 september. Nederland vaardigt 30 sporters af. Zij gaan met 520 andere atleten uit 17 landen de sportieve strijd aan op tien onderdelen. Van Nieuwenhuizen doet voor de derde keer mee. Hij komt uit op de onderdelen zwemmen en basketbal.

Als militair kreeg Van Nieuwenhuizen twintig jaar geleden een zware schok van een hoogspanningskabel. Hij was tot op het bot verbrand en raakte volledig verlamd. Daarnaast moest zijn linker onderbeen geamputeerd worden. Na tientallen operaties en een loodzware jarenlange revalidatie kwamen de functies in zijn handen en benen terug. Hij zocht zijn heil in het sporten, en niet de makkelijkste. Zo deed hij in zijn rolstoel mee aan verschillende obstacle runs.

Quote

De Games verbroede­ren: het maakt niet uit waar je vandaan komt, het gaat om wat je nog kunt

Sebastiaan van Nieuwenhuizen

Veerkracht

Deelname aan de Invictus Games betekent heel veel voor hem. ,,Ik vind het belangrijk om te laten zien wat je nog kunt én waartoe je in staat bent ondanks je beperking. Het laat heel veel veerkracht zien. Zo'n platform is geweldig. Nu zeker, omdat er zeventien landen aan meedoen. Het verbroedert: het maakt niet uit waar je vandaan komt, het gaat om wat je nog kunt. Je bent bezig met je sport en hoe je daarmee omgaat. Maar niet alleen binnen defensie is het belangrijk om te laten zien hoe je met je handicap leeft, ook in de burgermaatschappij. Dat het niet meteen het einde betekent.”

Hij heeft van ver moeten komen om dit te kunnen zeggen. „De eerste keer in Londen was een euforie die ik nog niet eerder heb gekend. De tweede keer in Orlando ben ik ernaartoe gegaan om mijn prestaties te verbeteren. De drijfveer van mijn leven tot aan dat punt was om alleen maar door te blijven gaan.”

„Op het moment dat ik daar met zwemmen verloor en als laatste binnenkwam, werd ik op mijn nummer gezet door mijn neefje van tien jaar. Ik vertelde hem dat het niet altijd gaat om het winnen, maar ook om het meedoen. Toen viel bij mij het kwartje. Ik dacht dat mijn fundament was: je moet dóór blijven gaan. Vanaf mijn trauma was dat mijn basis. Maar tóen realiseerde ik: dit hou ik niet vol. Ik wil ook een keer gaan léven.”

Rustiger

Een periode van opname in het geestelijk militair ziekenhuis en intensieve therapieën volgde. ,,Ik ben nu veel rustiger en milder naar mezelf. Bij de selectieronden van de Invictus Games was dit belangrijk: het laat zien hoe ik er nú mee omga in vergelijking met de twee vorige edities. Ik wil mijn ervaring delen met de rest.”

„Ik leef al twintig jaar met een handicap. Anderen, die in Irak en Afghanistan gewond zijn geraakt, veel korter. Het doel van de Invictus Games is óók: elkaar ondersteunen. De Games maken veel los: waar sta je in je proces? Hoe ga je daar mentaal en fysiek mee om? Sommigen moeten echt over een drempel geholpen worden. Er zijn nu veel PTSS'ers die meedoen. Als je ziet hoe die ermee omgaan en floreren in hun sport, dan is Toronto echt een heel groot cadeau.”

Volledig scherm
Sebastiaan van Nieuwenhuizen deed de afgelopen jaren in zijn rolstoel mee aan verschillende obstacle runs. © Pixel Dezing

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht