Volledig scherm
Veel belangstelling was er voor de eerste ritten van de nieuwe tramlijn. © Angeliek de Jonge

Van heinde en ver in de rij voor de Uithoflijn: tramfanaten halen hun hart op tijdens eerste echte rit

In iedere bocht langs de route staan ze. Telefoons en cameraatjes in de aanslag, erachter een gefronst gezicht dat in opperste concentratie het ultieme beeld probeert te schieten. Wie denkt dat het een bijzondere bolide is waar ze op wachten zit er ver naast: het is de eerste, met publiek gevulde Tram 22, ofwel de Uithofijn. Tientallen geïnteresseerden konden vandaag gratis een ritje meerijden.

Het weer op deze memorabele dag is even grillig als het dossier van de veelbesproken Utrechtse tram. Toch staat er bij menig guur tramperronnetje een tiental geïnteresseerde reizigers te wachten. Op station Vaartsche Rijn, een van de 9 haltes van de lijn, wordt het blauwe bordje met ‘Naar de Uithof’ met veel precisie vastgelegd. Dat het bordje daar al maanden hangt deert niet, vandaag is álles aan Utrechts nieuwste -en duurste- vervoersmiddel interessant. 

Op het perron van Vaartsche Rijn staat menig reiziger beduusd te kijken. Aan welke kant moeten ze nu zijn om mee te rijden richting de Uithof? Als de tram zich aandient holt een handjevol mensen nog snel, over het spoor, naar de andere kant. Instappen, deuren die zonder te kraken dicht glijden. Haast geruisloos zoeft de gele tram door het landschap, alsof ‘ie dat altijd gedaan heeft. 

Actievoerders

Arnold (72) uit het Gelderse Wijchen komt speciaal voor deze eerste rit naar Utrecht. Die nieuwe tram, dat moest hij zien. En het bevalt. „Stabiel, een hele vriendelijke instap die gelijk is met het perron. De tram is slank, en toch comfortabel. En niet onbelangrijk, dit is dé oplossing voor het terugdringen van de CO-2 uitstoot. Het duurde even, maar ik vind het geslaagd.” 

De tram passeert actievoerders die op het kruispunt tussen de Platolaan en de Weg tot de Wetenschap hun borden met 'verkeersveiligheid staat op 1' tonen. Zij vrezen voor de veiligheid op het drukke kruispunt, de meest favoriete route richting de Uithof. Peter Rijnbergen (33) uit De Meern snapt die angst wel. Hij verbaast zich erover dat niet alle kruispunten beveiligd zijn. „Ik ben benieuwd welke kinderziekten er nog meer naar boven zullen komen. Als het heel druk is bijvoorbeeld, hoe komt de trambestuurder dan bij zijn stoel?” Rijnbergen wijst naar het afgesloten hokje waarin de bestuurder zit. Er is geen deur van daaruit naar buiten, de bestuurder zal inderdaad via de verwachte mensenmassa zijn werkplek in moeten.

Quote

Op dit moment bezorg ik nog het AD, maar ik denk erover trambe­stuur­der te worden.

Peter Rijnbergen

Toch is Rijnbergen fan. Drie jaar geleden kwam hij het ‘dummymodel’ van de tram bekijken, nu wil hij er toch ook wel bij zijn tijdens de eerste rit. Het heeft een speciale reden. ,,Op dit moment bezorg ik nog het AD, maar ik denk erover trambestuurder te worden.”

Uithoflijnknipsels

Een gure wind steekt op als de tramdeuren openen op het eindstation, P + R De Uithof. Tramfanaten ritsen hun jassen verder dicht, camera's worden scherpgesteld op open glijdende deuren en wegzoevende trams. Met een vrolijke grijns wandelt Johan van der Hurk (79) naar de andere kant van het perron, waar hij de lijn terug richting het station neemt. Een 'mijlpaal', noemt hij deze dag. En deze Utrechter kan het weten, hij blijkt een ware tramkenner. „In 1938 reed de laatste stadstram door Utrecht en sindsdien is de stad tramloos. Fijn dat er nu weer eentje rijdt.” 

Toch is Van der Hurk met name geïnteresseerd in oude trams. Twee keer in de week gaat hij naar het Electrisch Trammuseum Amsterdam om onderhoud te verzorgen aan oude trams. Vandaag spijbelt hij. „Ik was erbij toen de laatste tram richting Zeist reed, in 1949. Nu ben ik bij de eerste tram weer in Utrecht. Ik hou thuis een archief bij vol met knipsels over trams, ook over de Uithoflijn, dus ik ben blij er eens in te zitten. Misschien ga ik zo nog wel een keertje.” 

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht