Volledig scherm
De Culemborgse theatermaker Frank Agricola met zijn vis. © William Hoogteyling

Vis van vijf en een halve meter braakt plasticsoep

Circus Theater VladimirRuim een jaar werkte theatermaker-acrobaat-techneut Frank Agricola van Circus Theater Vladimir aan zijn nieuwste voorstelling: Vis. Niet alleen verbaast Agricola het publiek met zijn opvallende verschijning, ook brengt hij een boodschap. Komend weekend is de première in zijn woonplaats Culemborg.

Er waren al Blurp, Raddraaier, Apetrots en, zijn voorlaatste, De Kleine Prins. Stuk voor stuk wonderlijke projecten, met vaak een betoverende uitwerking op zijn kleine én grote publiek, waar ook ter wereld. Want Agricola speelde al tot in China en Zuid-Amerika. Vis is wederom een staaltje technisch vernuft, maar qua boodschap een stuk grimmiger van toon. Zodra de vijf en een halve meter lange karperachtige de bek opent, braakt hij plastic. Dat doet natuurlijk geen pijn, maar het vertelt zonder woorden wel het trieste verhaal van de plasticsoep waarmee de wateren zijn vergeven. Niet meer, niet minder, want praten doet Vis niet.

Toen het allemaal begon met een onschuldige plastic speelgoedslang, was van die diepere betekenis nog geen sprake, vertelt Agricola (1959). ,,Je weet wel, zo’n slang die je aan de staart vastpakt, met scharnieren waardoor hij kronkelt. Die kende ik nog van vroeger. Twee jaar geleden zag ik hem weer eens. Dit keer intrigeerde vooral de techniek me. Daar wilde ik iets mee.’’ 

Quote

Wat ik uitstraal, is: kijk nou eens goed wat jullie me hebben aangedaan

Frank Agricola, theatermaker

Langzaam werd Vis geboren en verzon hij het thema. ,,Eerst maakte ik van ijzer en aluminium 80 scharnieren. Een taaie klus, monnikenwerk. Vervolgens kwam er een frame van pvc-buis. De huid is gemaakt van wit laken, gesteven met paverpol (een textielverharder, red.). Daarna is hij geverfd. Alleen voor de tekening van de huid heb ik hulp ingeroepen.’’ De bek van het kolossale dier opent hij met een schakelaar, waarna een autoventilator de maaginhoud naar buiten blaast. ,,Ik gebruik wel afbreekbaar materiaal’’, klinkt het ter geruststelling. ,,Wat ik uitstraal, is: kijk nou eens goed wat jullie me hebben aangedaan.’’

Walvisklanken

Agricola zit zelf in Vis. Hij staat op twee meter hoogte op een platformpje waar hij in kan klimmen en zo zijn lichaam door het lijf van Vis kan steken. Daarvoor heeft hij een solide driepoot gebouwd, met twee zwenkwielen en het onderstel van een elektrisch invalidenkarretje. Dat laatste zorgt voor de aandrijving. Als dit verhaal wordt opgetekend, moet het onderstel nog worden vervolmaakt. ,,Ik denk aan de vorm van een zee-egel,’’ filosofeert de handige artiest. ,,Er moet in elk geval een geluidsinstallatie onder passen, voor de walvisklanken.’’

De gemeente Culemborg heeft Frank Agricola met Vis al aangetrokken om zwerfvuilacties onder brede aandacht te brengen. Vrijdagmiddag is hij vanaf 15.30 uur te zien op de Varkensmarkt, zaterdag vanaf 12.00 uur op de Markt. Alleen bij veel wind blijft Vis thuis.

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht