Volledig scherm
Accordeoniste Jo Hultermans met met op de achtergrond echtgenoot Ad. © copyright Marc Bolsius

Jo heeft de accordeon toch haar wil opgelegd

KAATSHEUVEL - Jo Hultermans, die met Accorda zondagavond een nieuwjaarsconcert verzorgde, liet pas vanaf haar veertigste een lang gekoesterde wens in vervulling gaan: spelen op een accordeon. Daar was veel wilskracht voor nodig.

Altijd brandde het vlammetje in haar: ooit wil ik een keer accordeon leren spelen. Twee ooms hadden haar met die muziek, waar de romantiek vanaf droop, bedwelmd toen ze een meisje was. Maar lessen nemen, dat was niet mogelijk: dat zou een te grote hap nemen uit het huishoudbudget van de ouders van Jo Hultermans.

Quote

Als je wat ouder bent, is je motoriek wat minder

Ad Hultermans

Hoe anders lag dat voor de toen negenjarige Angela, de dochter van Jo en Ad. Op het moment dat ze belangstelling toont voor de trekharmonica, wordt het spaarvarken aangebroken - het kost veel geld - en komt Jan Heuer thuis lesgeven. ,,Kwam mij ook goed uit'', zegt Jo. ,,Ik zong toen in een koor, maar kon geen noot lezen.'' Dat kreeg ze er dus gratis bij.

Droom waarmaken

Maar uiteindelijk besloot Jo om ook haar droom waar te maken. Accordeon leren spelen op je veertigste, het vraagt heel veel doorzettingsvermogen. Ad: ,,Als Jo iets heeft, is het dat wel.'' Immers, met de rechterhand tip je de toetsen aan, met je linker de bassen. Dat moet dan ook nog met elkaar corresponderen. ,,Als je wat ouder bent, is je motoriek wat minder.'' 

Alleen haar rechterhand

Quote

Ik heb veel last gehad van reuma, mijn handen zwollen op. Spelen lukte niet

Jo Hultermans

Het lukte. En 38 jaar later lukt het haar nog altijd, zo bleek zondagavond in café D'n Braai in Vlijmen. Daar hield accordeonvereniging Accorda haar traditionele nieuwjaarsconcert. Maar alleen haar rechterhand doet mee. Het heeft niks met malheur te maken, het is een slimmigheidje dat binnen het wereldje van de accordeon meer wordt toegepast om het samenspel te vereenvoudigen. ,,Het is al heel lastig om individueel bassen en toetsen goed met elkaar te laten samenwerken. Laat staan in een groep. Dus speelt bij een repetitie een deel met de linkerhand, de rest met de rechter.''

Manusje van alles

Ad (80) raakt de toetsen niet aan. Toch is hij onmisbaar voor Jo, want ze heeft geen rijbewijs. Ad heeft binnen Accorda een eigen positie verworven. ,,Ik ben het manusje-van-alles'', zegt de Kaatsheuvelnaar, die mede aan de basis heeft gestaan van de oprichting, in 1982. ,,Zet koffie, ga winkels langs voor planten om de boel voor optredens wat aan te kleden.''

 Met het klimmen der jaren kunnen ongemakken het leven zwaar maken. Jo heeft het in 2019 ondervonden. ,,Ik heb veel last gehad van reuma, mijn handen zwollen op. Spelen lukte niet, ik ging wel altijd naar de repetities. Stak je toch altijd wat van op bij het instuderen van nieuwe nummers.'' Toen de reuma zich weer terugtrok, zette Jo de Hohner weer op haar schoot. ,,Toch was ik onzeker. Zou ik het weer op kunnen pakken? Gelukkig wel.'' Met veel oefenen. Niet te veel, daar zorgde Ad wel voor. ,,Mijn vrouw is hard voor zichzelf. Als ze wat wit zag in haar gezicht, dan wist ik dat ze pijn had. Dan moest ze ermee stoppen.'' Voor altijd stoppen met haar accordeon, daar moet Jo niet aan denken: een jeugdliefde blijft je altijd bij.