[theaterplatform]
drunen
foto gemaakt door marjolijn langens van spaandonk
links (met fluit): loes Hubers-de Valk
februari 2020
Volledig scherm
[theaterplatform] drunen foto gemaakt door marjolijn langens van spaandonk links (met fluit): loes Hubers-de Valk februari 2020 © marjolijn langens

Theatergezelschap zoekt prins voor jubileumuitvoering in Drunen

DRUNEN - 'Een speeltuin voor kunstenaars, waarin iedereen zichzelf mag zijn'. Het is de visie van oprichters Leidi van Mook en wijlen Bart Leemans waaruit tien jaar geleden het [theaterplatform] is ontstaan. ,,Voor de jubileumuitvoering zijn we vooral nog op zoek naar een zingende prins."

Dat kan anders, dachten Van Mook en Leemans. De beperkte creatieve vrijheid en strakke leiding bij andere verenigingen staat hun visie op 'theater maken' in de weg. Met de oprichting van het [theaterplatform] in 2010 willen ze op een meer informele en laagdrempelige manier vormgeven aan theater, met gebruik van zelfgeschreven stukken.

De kick-off bij het podiumfestival Ongehoord smaakt naar meer en de volgende productie The Witches of Eastwick in Utopia trekt meer bezoekers dan verwacht. Een groot succes, maar met een bittere nasmaak door een ietwat naïeve beginnersfout: aan het zelf vertalen en opvoeren van de Engelstalige productie zijn auteursrechten verbonden. Van Mook bekent: ,,Daar hadden we niet over nagedacht. Door de boetes heeft het stuk heeft ons meer gekost dan opgeleverd."

De harde les zet het creatieve team van het platform aan om de producties zelf te gaan schrijven. De rode draad wordt gevormd om er daarna, samen met de spelers, meer vorm aan te geven. Wat zijn nu typisch de voorstellingen die je van het [theaterplatform] mag verwachten? ,,Het zijn bizarre en humoristische stukken", vult productieleider en speler Loes Hubers-de Valk direct in.

Hilarisch moment

Zoals de eerste kerstvoorstelling met de paashaas als centrale figuur. ,,Het stuk, een eigen productie, paste helemaal bij ons", zegt Van Mook. ,,Iedereen was zelf bezig met het vormgeven van z'n karakter en uiterlijk. Bij de intieme opvoering met een beperkter gezelschap speelden we voor en tussen het publiek. Een hilarisch moment tijdens deze zondagochtendvoorstelling was dat een kerkdienst op dezelfde radiofrequentie zat en bij ons door de zaal galmde."

Stichting [theaterplatform] heeft geen groot budget en weinig sponsors. Van Mook: ,,Afhankelijk van de geschatte begroting en de rechten van een productie gaat er wel of niet een streep door de plannen." De voorstelling Ja Zuster Nee Zuster in 2017 is voor Van Mook doorslaggevend om haar droom te blijven volgen. Door verbouwingsplannen van De Voorste Venne moet het [theaterplatform] op dat moment onverwacht uitwijken naar een theater in Tilburg én wisselen ze van regisseur. Van Mook: ,,Toch wisten de mensen ons daar ook te vinden en was de opkomst voor de voorstellingen in Tilburg groot."

Voor het eerst in haar bestaan heeft de stichting nu subsidie ontvangen van de gemeente Heusden. ,,We kunnen dit jubileumjaar daarom groots uitpakken", zegt Van Mook opgelucht. ,,Het geld zetten we in voor de kostuums, het decor en zangbegeleiding."

Jeugdafdeling

Het [theaterplatform] is uitgebreid met een jeugdafdeling. ,,Net als vorig jaar betrekken we de kinderen bij de voorstelling", zegt Hubers-de Valk. ,,Spannend, want mijn zoon staat voor het eerst samen met mij op de planken." De eerste repetities voor de jubileumproductie Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen mijnheer in De Voorste Venne zijn onder begeleiding van regisseur Martin van Bommel en muzikaal leider Neil Foreman achter de rug. Het wachten is nu alleen nog op de prins.

Repetitie voor de jubileumproductie van het [theaterplatform] met links (met fluit): Loes Hubers-de Valk.
Volledig scherm
Repetitie voor de jubileumproductie van het [theaterplatform] met links (met fluit): Loes Hubers-de Valk. © marjolijn langens