Volledig scherm
Mads Tigchelaar met zijn ouders, Geert Jan en Linda. © foto: Carla Vos

Mads (6) is geboren zonder ogen en Sparta’s grootste fan

Mads Tigchelaar (6) uit Schiedam is geboren zonder ogen, maar met zijn gehoor is niets mis. Gewapend met zijn trommeltje bezoekt hij geregeld de thuiswedstrijden van Sparta Rotterdam, samen met zijn ouders. ,,Pappa, hebben ze gescoord?"

Dingdong. De voordeur van de woning van de familie Tigchelaar uit Schiedam-Noord vliegt open. Een lang slank ventje met blond piekhaar staat nieuwsgierig in de deuropening: ,,Hoi. Ik ben Mads en wij gaan zo naar Drievliet."

Een blindenstok in de gang en een Daisy-speler in de woonkamer verraden zijn handicap. Verder wijkt het huis van Geert Jan (43), Linda (41) en Mads Tigchelaar (6), met een speelhoek, mini-kapstok en een trampoline in de achtertuin, niet af van een standaard gezinswoning. ,,De wereld wordt niet op Mads afgesteld, Mads moet op de wereld worden afgesteld'', zegt zijn moeder.

Mads is een tikkeltje nerveus. Het gezin staat op het punt om naar Familiepark Drievliet in Den Haag te gaan. Vrolijk stuitert het ventje door de huiskamer, druk zwaaiend met zijn armen en vragen stellend over de leuke dag die voor hem ligt. Om Mads tot rust te brengen, neemt zijn vader hem op schoot. ,,Hij heeft ook een prikkelverwerkingsstoornis. Alles wat er bij hem binnenkomt, weet hij nog niet zo goed te verwerken."

Zeldzaam

Quote

Ik denk dat hij een wedstrijd en de sfeer net zo beleeft als wij

Geert Jan Tichelaar

Anoftalmie is de oogaandoening waarmee Mads is geboren. Hij mist beide ogen. ,,Een foutje van moeder natuur'', zucht Linda. ,,Eén ontbrekend oog komt vaker voor, maar twee!? Dat is uiterst zeldzaam.'' Dat Mads blind zou worden geboren, was voor iedereen een complete verrassing. ,,Op de echo's, tijdens mijn zwangerschap, zagen we wel een kindje dat met zijn knuistjes in zijn ogen wreef'', weet Linda nog. ,,Maar daar zochten we niets achter.‘’

De dag van de bevalling, thuis, staat het stel in het geheugen gegrift. Toen Mads ter wereld kwam, hielden de kraamverzorgsters de baby angstvallig lang bij zich. Ze smoesden wat en reikten Linda haar kind aan: ,,Het is allemaal in orde, maar hij doet zijn ogen nog niet open'', klonk het ongemakkelijk. ,,Dat was een bijzonder moment'', blikt Geert Jan terug. ,,We zagen meteen dat het mis was, maar we keken elkaar aan met een blik van: hier slaan we ons doorheen.‘’

Desondanks overheerst daags na de geboorte van Mads het verdriet in huize Tigchelaar. Maar als de moeder van Geert Jan vraagt waarom er nog geen slingers in de huiskamer hangen, gaat de knop bij de kersverse ouders om. ,,Binnen een week zaten we bij Visio, expertisecentrum voor visueel beperkten en was er begeleiding voor ons beschikbaar.”

Geert Jan, meester van groep 8 op een basisschool, en Linda, gezinsspecialist op een school, lijken met hun sociaal maatschappelijke professionaliteit voor Mads te zijn geschapen. ,,Dat denken wij ook'', knikt het stel zelfverzekerd.

Braille

Dus leeft Mads zo veel mogelijk het leven van ieder kind dat naar school gaat. Linda: ,,Hij leert nu braille op zijn bijzondere basisschool. Daarbij heeft hij soms een-op-een-begeleiding nodig omdat hij snel is afgeleid.''

Na schooltijd is Mads op de buitenschoolse opvang te vinden, maar zijn ouders brengen hem ook naar zwemles, drumles en binnenkort judo. ,,Wij denken niet in beperkingen, maar in mogelijkheden'', klinkt het duo stellig.

Alles doen ze met hun Mads. Hardlopen, fietsen, trampolinespringen én naar Sparta. Al sinds zijn derde is hij, gewapend met zijn trommeltje, geregeld te vinden op de Denis Neville-tribune, waarvoor zijn ouders een sei-zoenskaart hebben. Geert Jan: ,,Vorig jaar had Mads ook een seizoenskaart, maar door de degradatie naar de Keukenkampioendivisie speelt Sparta nu vaak op vrijdagavond. Te laat voor hem."

Gelukkig wordt er soms nog op zondagmiddag gespeeld, zoals twee weken geleden tegen Cambuur. Geert-Jan had geregeld dat zijn zoon met de spelers mee het veld op mocht voor de aftrap. Uitvoerig had hij Mads uitgelegd wat hem te wachten stond. Toch raakte Mads in paniek, waarop Sparta-spits Lars Veldwijk hem optilde en met het Spartaantje in zijn armen het veld opliep.

Volledig scherm
Mads met Lars Veldwijk. © foto: Carla Vos

Douchen!

Sindsdien is Veldwijk dé held van Mads, die uitlegt hoe hij een voetbalwedstrijd beleeft: ,,Als er iemand valt op het veld, blaast de scheidsrechter keihard op zijn fluit en geeft hij een gele kaart. Na de tweede gele kaart volgt een rode, en dan roepen we keihard: 'douchen!'"

Geert Jan vult aan: ,,Als het publiek opveert, vraagt Mads mij meteen wat er gebeurt. Hij wil alles weten. Als Sparta scoort, gaat hij ook juichend op zijn stoeltje staan. Ik denk dat hij een wedstrijd en de sfeer op dezelfde manier beleeft als wij. Misschien wel intenser."

,,Het liefst had ik hem dit jaar ook een seizoenskaart gegeven'', zegt Geert Jan. ,,Maar die vrijdagavonden trekt hij niet. Hij vindt het erg jammer dat hij daardoor zo weinig naar Sparta kan. Ze moeten gewoon snel weer promoveren naar de eredivisie en vanavond die periodetitel pakken door te winnen van Telstar. Al is het alleen maar voor Mads."

Bekijk ook: Drenthe over een kampioenschap bij Sparta

Elke ochtend up-to-date met het laatste nieuws uit Waterweg en omstreken? Schrijf je hier gratis in!

In samenwerking met indebuurt Vlaardingen