Volledig scherm
Marja van der Ende laat zich de kersen goed smaken. © Jacques Zorgman

Marja van der Ende uit 's-Gravenzand: 'Ik kies bewust voor ongemak'

Voor Marja van der Ende uit 's-Gravenzand is de supermarkt niet onmisbaar. Al negen maanden heeft ze er geen stap gezet. ,,Zelfs voor wc-papier ga ik elders heen."

,,Gaaf hè? Zo zie je ze alleen op plaatjes", zegt de 44-jarige Van der Ende. Ze heeft het over de kersen van de Westlandse Kaskers. Door haar benoemd tot 'rode ballen', omdat deze kersen de grootte halen van een tomaat. Waar een normale kers 9 gram weegt, hebben deze een gewicht van 25 gram. ,,Proef maar eens. Dit kun je niet vergelijken met de kwaliteit van de supermarkt."

Terwijl de eigenaar twee bakjes bij elkaar plukt, is Van der Ende al bezig met het vervolg van haar tocht. Vandaag op het menu: tomatensoep met balletjes. ,,Hiervoor moet ik op jacht, net als jagers en verzamelaars", grapt ze.

Dat 'jagen' doet de 's-Gravenzandse al fietsend langs stalletjes, 24/7-automaten, schuren, marktkramen en biowinkels. Hoewel zij zelf aangeeft dat je binnen tien kilometer een goede maaltijd kan ophalen, prefereert zij de 'moeilijke weg'. ,,Een gemiddelde fietstocht tikt makkelijk de 25 kilometer aan." En dan beperkt zij zich tot de boodschappen voor die dag. ,,Zo dwing ik mezelf om de volgende dag weer te gaan."

Ongemak

,,Ik kies bewust voor ongemak", vervolgt Van der Ende. Iets wat in de periode voordat zij begon met 'fietsen voor haar eten' wel anders was. ,,Hoewel ik vanuit professionele hoek precies weet wat wel en niet gezond is, ik geef tenslotte voedingsadvies, liet ik mijn eigen gezondheid versloffen." Ze was door familieomstandigheden beland in een 'patroon van gemak, met overgewicht als gevolg'.

Bij een voedingsadviseur die haar beroep serieus neemt, verwacht je niet een vrouw die zelf gezondheidsrisico's aan haar laars lapt. ,,Ik moest het goede voorbeeld geven. Voeding en beweging moesten weer bovenaan mijn agenda staan." Zodoende begon zij met 'fietsen voor m'n eten'.

Inmiddels is Van der Ende al negen maanden niet in een supermarkt geweest. Zelfs voor haar wc-papier gaat zij elders heen, namelijk naar Biefit in Naaldwijk. ,,Weet je, ik ben de supermarkt gewoon zat."

Quote

Weet je, ik ben de supermarkt gewoon zat

Marja van der Ende

Bont arsenaal manipulatietechnieken

Onvrede over hun 'trucjes', dat is de belangrijkste reden voor Van der Ende om supermarkten te mijden. Behalve voedsel, ziet de scherpe observeerder er een bont arsenaal manipulatietechnieken te kijk liggen. Iedere plek van een product, de route die je met je winkelwagentje aflegt, aanbiedingen, de verpakkingen, de geur in de winkel: alles is afgestemd om haar zoveel mogelijk te laten kopen. ,,Je wordt 'uitgekleed' waar je bij staat. Daar wilde ik mij van bevrijden."

Bovendien, vervolgt zij, krijgen tuinders en boeren vaak geen eerlijke prijs voor hun producten. ,,Laatst zag ik een uitzending van het programma Keuringsdienst van waarde over uien en het prijsbeleid van de supermarkten richting leveranciers. Die moesten erop toeleggen om hun product te mogen verkopen," zegt zij. ,,Ook de leverancier moet in zijn levensonderhoud kunnen voorzien. Door de producten direct af te nemen, draag je hieraan bij."

Alternatief

Om de tomatenkweker van zijn boterham te voorzien, stappen we op de fiets naar een zogeheten Boeregoed 'FarmShop' in Loosduinen. Daar blijkt dat de tomaten al op zijn. Courgettesoep lijkt een uitstekend alternatief. Toch niet: Van der Ende heeft namelijk geen melk in huis. ,,Dit is het ongemak wat ik aanga", grapt ze.

Uiteindelijk worden het Hollandse sperziebonen met een gehaktbal uit een slagerij. ,,Ik schakel gewoon om." Zelf geeft ze al aan dat dit niet voor iedereen is weggelegd. ,,Als je gewend bent om voor de hele week boodschappen te doen, wordt het lastig."

Inmiddels zijn er al enkele uren na mijn gebruikelijke etenstijd verstreken. Met een lege maag fiets ik naar huis. Thuisbezorgd blijkt een uitkomst voor de verslaggever. Ik kies vandaag voor gemak, bewust.

'Het heeft mijn leven zo verrijkt'
Toen Marja van der Ende met ‘Fietsen voor mijn eten’ begon, richtte zij een bijhorende Facebookpagina op. ,,Ik had nog geen idee van alle stalletjes die bestaan. Ik wilde weten waar ik moest zijn.” Wat begon als een plek om inspiratie op te doen, is anno 2018 uitgegroeid tot een ware ‘community’. Hier delen 2000 medestanders ‘buiten’, tips en screenshots van afgelegde fietsafstanden. ,,Voor een grote groep is ‘fietsen en eten’ onderdeel van hun leven geworden”, zegt Van der Ende. Om nog meer mensen mee te krijgen, organiseert zij binnenkort ‘Courgettesoepfietsen’ - een fietstocht van 33 kilometer waarbij alle ingrediënten bij elkaar gesprokkeld worden. ‘Een overtuigend zetje om het zelf te doen’, hoopt Van der Ende te geven. ,,Mijn leven heeft het zo verrijkt. Los van het sociale aspect, ben ik inmiddels al meer dan tien kilo lichaamsgewicht kwijt. Ik kan het niet aantonen met wetenschappelijk onderzoek, maar ik vermoed dat er een hogere voedingswaarde in dit eten zit.”