Volledig scherm
Tom Dumoulin © AFP

De Giro van 2019: de roze loper lijkt uitgerold voor Dumoulin

De keuze was eigenlijk al gemaakt. De Giro d’Italia had hij al gewonnen, in 2017. En ook nog een keer net aan verloren, in mei 2018. Na de tweede plek in de Tour de France was er helemaal geen weg meer terug: Tom Dumoulin zou in 2019 terugkomen om te proberen om de Tour te winnen.

Door Thijs Zonneveld

Tenzij. Nou ja, tenzij. Een echte tenzij was er niet – tenzij je het parkoers nog zou zien als tenzij. Vorig jaar zei Dumoulin dat hij per jaar zou bekijken welke ronde er het beste bij hem zou passen. Maar dat was vóór de Tour van 2018, waarin hij, met de Giro in zijn benen, doodleuk bij de beste klimmers van het peloton hoorde. Geraint Thomas was iets beter (en vooral frisser), maar daar hield het dan ook wel mee op. Dumoulin verraste er zichzelf en zijn ploeg mee. Zó goed en zó stabiel klimmen: dat hadden ze niet verwacht. In feite bewees hij dat hij de Tour kon winnen – ook als het niet allemaal mee zat, ook als het parkoers niet op zijn lijf geschreven was.

Maar toch zal hij vorige week een vloek niet hebben kunnen onderdrukken toen hij het Tourparkoers van 2019 onder ogen kreeg. Met slechts één individuele tijdrit van 27 kilometer krijgt hij nauwelijks de kans om zijn grootste wapen in te zetten. Het weegt niet op tegen het aantal en de zwaarte van de bergetappes. De derde week van de Tour is een middelvinger naar alle tijdrijders: bergetappe na bergetappe, vaak over cols van boven de 2000 meter.

Volledig scherm
Tom Dumoulin © Cor Vos

Nee, dan de Giro van 2019. Het parkoers wordt vanmiddag officieel gepresenteerd, maar met parkoersen van grote rondes is het net als met de cijfers van Prinsjesdag: vóór de Grote Presentatie lekt er altijd al van alles en nog wat uit. Het lijkt er sterk op dat de Giro van 2019 maar liefst drie tijdritten kent, met een totaal van 58 kilometer. Dat is ruim twee keer zo veel als in de Tour. Bovendien bevatten de tijdritten veel hoogtemeters. Een openingstijdrit (8 km) met aankomst heuvelop, een lange tijdrit (35 km) die vanaf zeeniveau langzaam maar zeker oploopt naar 650 meter hoogte en een slottijdrit van 15 kilometer met daarin een behoorlijke klim. Het is zoals Dumoulin zijn tijdritten het liefste heeft. Bovendien staan er relatief weinig zware bergetappes tegenover.

Waar de Tour het parkoers heeft gemaakt op maat van een pure klimmer (lees: Romain Bardet en Thibaut Pinot), daar heeft de Giro een parkoers uitgetekend dat bij uitstek geschikt is voor een goed klimmende tijdrijder. Daarmee doen ze een ultieme poging om Dumoulin, een van de weinige échte internationale vedettes die het wielrennen kent, over te halen om tóch de voor de Giro te kiezen. Ze rollen vandaag de roze loper voor hem uit. 

Nog een keer de dubbel Giro-Tour rijden zit er niet in: er zit komend jaar minder tijd tussen de twee grote rondes dan afgelopen jaar en Dumoulin heeft al aangegeven dat hij zichzelf niet ieder jaar zo kan afmatten. Het wordt kiezen: de Giro óf de Tour. De kans dat hij kiest voor de Giro is heel, heel klein. Maar als hij het tóch doet, dan is het volkomen begrijpelijk.

Al was het maar als middelvinger terug naar Frankrijk. 

Verslaggever Thijs Zonneveld reageerde op het parcours van de Tour, dat vorige week bekend werd gemaakt:

Volledig scherm
Tom Dumoulin op het podium van de Tour. © Cor Vos