Volledig scherm
PREMIUM
Annemiek van Vleuten tijdens de wegwedstrijd op het WK, toen al met haar knie aan gruzelementen. © photo: Cor Vos

'Deze keer heb ik niet in de lampen gehangen'


Ze won én ze verloor. Annemiek van Vleuten (36) keerde terug uit Innsbruck met een wereldtitel tijdrijden en de wetenschap dat ze een kans liet liggen om wereldkampioene op de weg te worden. En met een knie die aan puin ligt.

Volledig scherm
Annemiek van Vleuten. © AD Sportwereld

Door Hidde van Warmerdam en Thijs Zonneveld

De voordeur is versierd met regenboogstickers. Voor het raam een verse regenboogtrui, die van de tijdrit in Innsbruck. Binnen hangen ballonnen in alle kleuren – de buren hebben alles uit de kast gehaald. Maar feest? Mwah. Dat is het niet.

Annemiek van Vleuten zit op een stoel. Dat doet ze bijna de hele dag, verplicht. Haar linkerbeen is verpakt in een brace die loopt van haar enkel tot haar bovenbeen. Haar gebroken knie mag ze vier weken lang niet bewegen; het bot moet weer aan elkaar groeien. Net als de scherven van een droom die in Innsbruck aan gruzels viel. Want ook al werd Van Vleuten wereldkampioene op de tijdrit; de deceptie in de wegwedstrijd – waarin ze met een gebroken knie 7de werd – echoot nog altijd na.