Volledig scherm
© EPA

Ellen van Dijk: 'Deze stond op mijn verlanglijstje'

De beloning was een grote portie Vlaamse frietjes. Ellen van Dijk 'zondigde' gisteren in Oudenaarde nadat ze de Ronde van Vlaanderen had gewonnen. De wereldkampioene tijdrijden schatte die zege op waarde in. 'De wereldtitel vorig jaar was natuurlijk het hoogtepunt tot nu toe, maar deze staat wel op twee', vertelde de Amsterdamse een dag later, ondertussen druk in de weer met een fotoshoot voor haar ploeg Boels-Dolmans.

Het zijn drukke dagen voor Van Dijk, die woensdag alweer begint aan de Energiewacht Tour, de hoog aangeschreven rittenkoers die ze vorig jaar won. Ze is vooral benieuwd naar de ploegentijdrit, de eerste met haar nieuwe ploeg. 'Ik heb er zin in. Ik weet niet of het reëel is maar ik ben benieuwd of ik met deze ploeg ook een kans maak op de wereldtitel. Het is wel onze ambitie en voor mij een uitdaging om in deze nieuwe omgeving en met andere rensters ook succesvol te zijn.' Met haar vorige team Specialized-lululemon veroverde ze afgelopen 2 jaar WK-goud, individueel was ze afgelopen najaar voor het eerst de sterkste van de wereld.

Van Dijk is al langer een erkend tijdrijdster en won vooral dankzij die kwaliteit menig rittenkoers. Maar winst in een grote eendaagse wedstrijd als de Ronde van Vlaanderen was nieuw voor de geboren Harmelense die al jaren in de hoofdstad woont. 'Deze stond op mijn verlanglijstje, het is individueel ook mijn eerste zege in een wereldbekerkoers.' Ze had zich niet speciaal voorbereid op een meer prominente rol in een dergelijke koers. 'De focus ligt toch nog op het tijdrijden en eigenlijk heb ik helemaal niet zo'n goede winter gehad. Ik ben lang ziek geweest. Het liep gewoon niet zoals het moest, al voelde ik de vorm de afgelopen weken wel toenemen.'

Het vooraf met ploegleider Danny Stam bedachte strijdplan kwam uit. Ze zou bovenop de Kruisberg demarreren. 'Er lag niemand meer voorop en het was het punt waar ik het verschil kon maken. Dat eerste gaatje maken is het lastigst. Als ik eenmaal weg ben kan ik een aardig tempo ontwikkelen. Bovendien controleerden mijn ploeggenotes de achtervolging.'

De beloning volgde na een solo van een kleine 30 kilometer: een nieuw hoogtepunt op haar erelijst, een handje van Fabian Cancellara, de winnaar bij de mannen, en een zak Vlaamse friet. 'Die had ik verdiend, voor één keer.'