Post: uitvinder van het totaalwielrennen

NECROLOGIE - "Rijen moeten ze, rijen..." Met zijn kenmerkende 'r' kon Peter Post genadeloos afrekenen met renners die te veel praatten over geld of gemiste kansen. De Amsterdamse slagerszoon gaf vanaf oktober 1973 leiding aan TI-Raleigh, de ploeg die uitgroeide tot de succesvolste wielerploeg van zijn tijd met als hoogtepunt de Ronde van Frankrijk van 1980, waarin Joop Zoetemelk het geel in Parijs kreeg omgehangen.

Post had de vakdiploma's, maar slager werd hij niet. De liefde voor het wielrennen was groter. Post had talent, dat was al gebleken als hij per transportfiets bestellingen afleverde bij klanten. Op hetzelfde vehikel werd hij in 1949 Amsterdams kampioen voor slagersjongens.

Hij werd in 1956 beroepsrenner en ontwikkelde zich vooral op de baan tot een grootheid. Hij werd de 'Keizer van de Zesdaagsen', won er 65, maar boekte op de weg ook ruim honderd zeges, waarbij zijn overwinning in Parijs - Roubaix (1964) eruit springt. Zijn actieve carrière eindigde abrupt na een val begin 1972 in de zesdaagse van Rotterdam.

Post was op dat moment al eigenaar van een bowlingcentrum annex restaurant in Amstelveen, een zaak die een jaar later afbrandde. Hij werd wedstrijdleider van zesdaagsen. In Londen legde hij de contacten die zouden leiden tot het ontstaan van de fameuze TI-Raleigh-ploeg.

Na een moeizame start groeide dat team uit tot het beste ter wereld met toppers als Jan Raas, Gerrie Knetemann, Hennie Kuiper, Johan van der Velde en Joop Zoetemelk. Post bezorgde het Nederlandse wielrennen een ongekende zegereeks in klassiekers, wereldkampioenschappen en de Ronde van Frankrijk.

De renners met wie hij naar Frankrijk afreisde, konden stuk voor stuk etappes winnen, maar waren ook in staat zich voor elkaar weg te cijferen. In het toen nog chaotische wielrennen was de ploeg van Post een strak geleide firma. Hij was de uitvinder van het totaalwielrennen.

De ploeg viel in het najaar van 1983 uit elkaar op het moment dat Raas de strakke leiding van Post niet meer accepteerde. De Zeeuw nam een aantal renners mee naar zijn eigen ploeg. Post strikte elektronicagigant Panasonic en bouwde vanaf 1984 aan een nieuwe topploeg met renners als de Belgen Eddy Planckaert en Eric Vanderaerden, de Australiër Phil Anderson en de Italiaan Maurizio Fondriest.

Het werd opnieuw een succesvolle ploeg, maar met het aantrekken van Nederlandse renners was Post niet meer zo gelukkig. Peter Winnen, Steven Rooks en Gert-Jan Theunisse presteerden vooral in de jaren dat ze niet bij Post reden.

In het najaar van 1992 hield Panasonic het voor gezien in de wielersport. Post vond na lang zoeken in verffabrikant Sigma een nieuwe sponsor, maar hij kreeg zijn strakke ideeën over organisatie en discipline er niet meer ingepompt. Na twee jaar hield de samenwerking op en was Post na 21 jaar ploegleider af.

Een kluizenaar werd hij niet, maar bij de koers liet hij zich niet vaak zien. Post leidde de Club van 48, een genootschap van oud-renners, waarin hij zich presenteerde als een gentleman. Stijl en klasse waren immers zijn handelsmerk. (ANP)