Volledig scherm
Robbert De Greef tijdens de Ronde van Drenthe van dit jaar. © Cor Vos

Robbert de Greef mocht er het maximale niet meer uithalen

Na nog een maand tussen hoop en vrees te hebben geleefd, heeft wielrenner Robbert de Greef na een hartstilstand in de Omloop van de Braakman zijn laatste gevecht verloren.

27 jaar was ie. Zijn eerste profjaar (bij Roompot) had geen vervolg gekregen. En toch wilde laatbloeier Robbert de Greef nog van geen opgeven weten. ,,Ik had voor mijn gevoel een jaar langer de kans moeten krijgen. Ik zit nog niet aan mijn max. Daarom ga ik door”, zei hij begin dit seizoen over zijn nog lang niet gebluste ambitie om te laten zien dat hij mee kon op het hoogste niveau.

,,Noem het geen frustratie, maar bewijsdrang”, zo noemde de laatbloeier uit Geldrop de brandstof waarop hij dit seizoen op een lager niveau wilde gaan koersen bij de semi-professionele formatie Alecto.

Ploeggenoot Coen Vermeltfoort sprak van een aanstekend enthousiasme. ,,Ik had er eigenlijk mee willen stoppen, maar door hem ben ik toch maar doorgegaan”, zei de sprinter uit Vlijmen, voor wie na vorig seizoen eveneens geen plaats meer was bij het met Charles gefuseerde Roompot.

Quote

Noem het geen frustratie, maar bewijs­drang

Robbert de Greef

Vermeltfoort (31) was op zijn 22ste het profpeloton al binnengestapt. Voor De Greef was het avontuur voor zijn gevoel pas net begonnen. Bij ploegen als Piels, Koga, De Rijke en Babydump was hij geen veelwinnaar geweest. Hij reed goede uitslagen, daar niet van, maar ook weer niet dusdanig om bij de grote profformaties in beeld te komen. 

En dus zette hij in 2017 (bij Babydump) zijn zinnen op de eindzege van de topcompetitie. De hoofdprijs was immers een profcontract bij Roompot. Een droom kwam zo alsnog in vervulling. En die droom wilde hij voorlopig niet loslaten.

‘Karakter van een boomstam’

Volledig scherm
Robbert de Greef. © Peter van Gogh

Dit voorjaar reed de Oost-Brabander samen met Vermeltfoort de stenen uit de straat. Tweede in de Ronde van Drenthe, achter zijn maatje Pim Ligthart. Topvorm. De Omloop van de Braakman moest op 30 maart dan ook zijn koers gaan worden. Als kopman van Alecto ging hij er van start.

Nog geen half uurtje later lag hij er levenloos op de grond. Van zijn fiets gevallen na een hartstilstand. Op de kasseien. De hulpdiensten waren snel ter plaatsen. De reanimatie verliep moeizaam. Sinds die 30ste maart werd De Greef in het universitair ziekenhuis van Antwerpen in coma gehouden. Om hem de kans te geven zich terug te vechten in het leven.

,,Robbert heeft het karakter van een boomstam”, zo typeerde Vermeltfoort de onverzettelijkheid van zijn ploeggenoot. Wat volgde waren weken van leven tussen hoop en vrees. Een jaar eerder had de jonge Belgische renner Michael Goolaerts een vergelijkbare hartstilstand in Parijs-Roubaix niet overleefd. Hij stierf dezelfde dag.

Tegelijkertijd was het wonderbaarlijke herstel van Stig Broeckx, de renner die in een koers zo goed als hersendood van de weg was geraapt na een botsing met een motor. Na maanden in coma te hebben gelegen kan hij drie jaar later weer fietsen.

Hoop

Het gaf de familie van Robbert de Greef hoop. Ook al wisten ze dat de situatie van Broeckx anders was. En ook al was er het besef dat er dag na dag geen vooruitgang te bespeuren was geweest. Maar toch. Nooit de moed verliezen, was de moraal van het verhaal. Robbert zelf zou ook van geen opgeven geweten hebben.

De artsen gaven het  goedgetrainde lichaam van De Greef aanvankelijk 48 uur de tijd om dusdanig te herstellen dat een verdere behandeling zinvol was. Vorige week opperden ze het idee van een harttransplantatie. Maar dan moest de rest van het lijf eerst wel een stuk sterker worden. 

Dat sprankje hoop is in de nacht van donderdag op en vrijdag bruusk de grond in geboord. Een hersenbloeding bleek een onverwachte berg te veel voor ‘boomstam’ Robbert de Greef om ook nog eens te overwinnen.