Volledig scherm
Maarten Tjallingii. © afp

Tjallingii nog halfjaar teamspeler op de fiets

Niet eerder begon Maarten Tjallingii zo goed voorbereid aan het wielerseizoen. De renner van LottoNL-Jumbo wil zijn laatste halfjaar in het profpeloton niet ongemerkt voorbij laten gaan. ,,Vorig jaar werd ik in de Tour Down Under nog uit de wielen gereden', herinnert hij zich de vorige editie van de Australische WorldTourkoers die volgende week dinsdag begint. Nog vijf maanden en een nieuw leven gaat van start. Als fulltime personal coach voor zijn eigen bedrijf Mii. ,,De puntjes op de i zetten in mentale begeleiding', omschrijft hij zijn nieuwe professie.

Praten met Tjallingii is praten met een man die zijn passies nastreeft. Nu nog als wielrenner, straks in een nieuwe rol. Ooit begon hij zijn wielerloopbaan in oorden als Burkina Faso, met zijn toenmalig vriendin en huidige vrouw mee als masseur, en hij kan al net zo enthousiast praten over de Ronde van Italië, zijn laatste grote koers die dit jaar nota bene twee keer langs zijn achtertuin in Arnhem voert. 'Toen dat bekend werd, wist ik: dat wordt 'm. Nog een keer een hoofdrol in Parijs-Roubaix en de Giro rijden in mijn eigen stad. Dat zijn de hoofddoelen.'

De rit winnen in Arnhem, dat zou natuurlijk het ultieme afscheid zijn. Maar Tjallingii (38) is nooit een winnaar geweest. Drie overwinningen telt zijn erelijst: een rit en eindzege in de Ronde van België (2006) en een rit in de World Ports Classic in 2013. De zege in België, nog in dienst van Skil-Shimano, deed hem de ogen openen. 'Ik was een individualist: eerst als mountainbiker, in mijn eerste jaren als wegrenner ook. Zonder de ploeg had ik daar nooit gewonnen. Het besef kwam dat wielrennen een teamsport is en er maar één kan scoren.' Sindsdien cijferde hij zich weg, al mocht hij wel in koersen als Parijs-Roubaix (3e in 2011) voor eigen kans gaan.

Ook na zijn actieve loopbaan gaat hij vooral ondersteunen. Voor zijn ploeggenoten hield hij deze winter al een workshop. ,,Fysiek zijn ze allemaal topfit, je moet ze mentaal zien te triggeren. Zich bewust laten worden wat ze doen en hoe ze een team vooruit kunnen helpen." Eind mei begint hij aan een vervolgcursus neurolinguïstisch programmeren. ,,Een mooi moment dus om te stoppen. Ik heb geweldig veel zin in het wielerseizoen, heb als een beest getraind. Maar ik wist altijd: als ik iets anders leuker vind, stop ik."

Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement