Volledig scherm
© anp

Zet Dumoulin Nederland op zijn kop?

Met de Limburgse heuvels als droomparcours voor straffe trainingen, koerst de 16-jarige Tom Dumoulin doelbewust af op een sportcarrière. Wat met voetbal en atletiek niet lukte, moest en zou hij op de fiets wel voor elkaar krijgen: winnen. Nu, 8 jaar later, is hij in bloedvorm en klaar voor de proloog van de Tour. Nederland rekent op zijn zege. Weerstaat hij de druk?

Quote

Ze legt zijn profiel­werk­stuk op tafel: de ultieme onderbou­wing van haar stelling. 'Lactaataf­na­me na intensieve training' is de titel.

Het oogt allemaal zo zorgeloos en zo toevallig, de onstuitbare opmars van wielrenner Tom Dumoulin. Collega's steken de draak met zijn warrige momenten. Maar aan de voet van de Sint Pietersberg, daar waar zijn wieg stond, weten ze wel beter. 'Toen hij 4 jaar was, wist hij al wat hij wilde.'

Hij werd in het wielerpeloton eens 'de vlinder van Maastricht' genoemd. Tom Dumoulin, de zorgeloze jongeling. Met een lach op zijn beminnelijke gezicht fladderde hij op de fiets van hoogtepunt naar hoogtepunt. Zelf heeft Dumoulin een hartgrondige hekel aan de bijnaam. Als hij beweert dat zijn oersterke lijf ook de vergelijking met andere dieren doorstaat, heeft hij een punt. Maar zoals dat gaat: het staat één keer in de krant en je komt er nooit meer van af.

Hoe lang fladdert deze vlinder nog? Na vandaag zal het leven van Tom Dumoulin (24) voorgoed veranderen. Als hij vanmiddag in Utrecht de snelste is in de proloog van de Tour de France, is hij een ster. Ook als hij verliest, krijgt hij te maken met een nieuw fenomeen. De verwachtingen, door fans en media tot ongezonde proporties opgepompt, worden dan niet ingelost. Voor het eerst zal Dumoulin het volk teleurstellen.

Volledig scherm
© anp
Volledig scherm
© epa

Sint Pieter
Hij heeft één geluk. Er is een plek op aarde waar zijn populariteit niet wordt afgemeten aan zijn prestaties in het jaarlijkse wielerrondje door Frankrijk. Het is de prachtige wijk Sint Pieter, waar zijn wieg stond en waar de mensen hem nog kennen als het jongetje dat dagelijks de gang van het ouderlijk huis aan de Jekerweg naar school maakte. Josephine Hochstenbach weet nog precies hoe Tom 20 jaar geleden haar klas binnenstapte. ,,Een leuk mannetje was het. Niet extreem, niet heel opvallend. Gewoon een kind dat heerlijk kon buitenspelen en wilde ravotten met zijn vriendjes."

De charmante Limburgse kleuterlerares werkt nog steeds op OBS de Binnenstad, mooi ingeklemd tussen het park en de stadswallen. Ze had ook Toms zusjes Nina en Simone in de klas. Vader John en moeder Erna gaan helemaal voor hun kinderen, zegt Josephine. ,,Een heel leuk en gezellig gezin." Bescheiden exemplaren waren het, de kleine Dumoulintjes. Maar over zich heen laten lopen: nee. ,,Tom was een mannetje dat wist wat hij wilde. Als hij had besloten dat hij in de bouwhoek wilde, moest dat ook gebeuren. Ook als de bouwhoek vol was."

Brokkenpiloot
Een eenvoudige, degelijke Massini werd het, en dat de fiets een beetje stevig was, kwam goed van pas. ,,Tom was een brokkenpiloot. Een ongelukje kan een keer voorkomen, maar bij hem was het structureel. Als het zo doorgaat kan ik het niet meer betalen, zei zijn moeder eens."

Het verhaal draagt bij aan een ander beeld dat aan Dumoulin kleeft. Hij zou nonchalant zijn, niet helemaal serieus. Hij wordt steevast neergezet als de niet-wielrenner die toevallig in het peloton verzeild is geraakt. De anekdotes zijn talrijk. Donderdag nog vertelde een ploeggenoot in Dagblad de Limburger hoe Dumoulin eens een literpak chocomel in één teug naar binnen goot. Niet slim, weten wielrenners, en ja hoor: 's avonds lag hij met buikpijn op bed.

Het is de buitenkant, weet Ingrid Eggen, biologielerares op het Bonnefanten College, waar Dumoulin tussen 2003 en 2009 het vwo deed. ,,Maar hij is niet nonchalant. Hij oogt soms loom, is erg bescheiden. Maar hij weet wat hij wil. En hij is ongelooflijk efficiënt. Hij doet wat hij moet doen, en dat doet hij goed."

Ze legt zijn profielwerkstuk op tafel: de ultieme onderbouwing van haar stelling. 'Lactaatafname na intensieve training' is de titel. In het voorwoord legt de dan 18-jarige Dumoulin uit dat zijn trainers hem niet konden vertellen hoe lang hij na een zware inspanning moet uitrusten. Dus rekent hij het zelf maar uit.

Lees het volledige verhaal in de digikrant

Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement