Bijschrift: Pastoor Ruud Roefs legt zijn Paaspreek in het kapelletje bij de kerk in Beuningen. Foto Bert Beelen
Volledig scherm
PREMIUM
Bijschrift: Pastoor Ruud Roefs legt zijn Paaspreek in het kapelletje bij de kerk in Beuningen. Foto Bert Beelen © Foto: Bert Beelen

Pastoor Ruud Roefs uit Beuningen kon stervende niet zalven: ‘Ik zag ogen die vroegen om nabijheid, maar het kon niet’

BEUNINGEN - Door het coronavirus moet er afstand gehouden worden, ook van zieken en stervenden. Dat is zwaar, ook voor de pastoor en de dominee. 

,,Ik ben bij een stervende geweest. Op anderhalve meter afstand. Ik kon geen ziekenzalving doen. Het was zo pijnlijk. Je ziet de ogen van de stervende die vragen om nabijheid, maar je kunt die niet geven. Je voelt je onthand, machteloos.’’ 

De woorden van pastoor Ruud Roefs van de parochie H. Johannes XXIII in Beuningen zijn zeer invoelbaar. Ze laten zien dat het beroep van pastoor of dominee in tijden van corona ook een harde grens kent: die van anderhalve meter. ,,Erg frustrerend’’, zegt Roefs. ,,Maar het helpt als ik laat zien dat het mij ook verdriet doet. Als ik mijn onmacht toon. Dan kan ik toch dichtbij komen.’’ 

Quote

Zondag zijn er hier in Beuningen wel vijftig kaarsjes aangesto­ken, maandag dertig. Er is behoefte aan

Ruud Roefs
Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement