Volledig scherm
Shutterstock © Shutterstock

Deze bonte bladeren ‘springen eruit’. Zeker in een donkere tuin

Eigen Tuin EerstTuingoeroe Romke van de Kaa vertelt elke week hoe je een lustoord maakt van een dorre lap grond. Deze keer heeft hij het over bonte bladeren. ‘Gebruik het wel met mate, want bont blad oogt snel onrustig en bovendien gaat het niet altijd goed samen met bloemen’, aldus Van de Kaa. 

In februari kun je wel wat vrolijks in de tuin gebruiken, zeker in de stadstuin die bijna permanent wordt overschaduwd. In donkere tuinen komen goud- of bontbladige planten goed tot hun recht, veel beter dan in het volle licht. Bont blad doet duistere hoeken oplichten.

Om planten een naam te geven wordt een soort potjeslatijn gebruikt. Bontbladige planten kun je vaak herkennen doordat er ‘Variegata’ achter de naam staat. Zo is Convallaria majalis ‘Variegata’ een lelietje-van-dalen met bont blad.

Bij goudbladigheid wordt het achtervoegsel ‘Aurea’ gebruikt: Corylus avellana ‘Aurea’ is een hazelaar met goudgeel blad. Ook ‘Argentea’ kom je vaak tegen in de plantenwereld. Dat woord verwijst naar zilverkleurig blad.

Bont blad 

Niet iedereen houdt evenveel van bont blad. Sommige mensen gruwen ervan en vinden het tegennatuurlijk. Ik ben het daar niet mee eens. Bontbladigheid mag dan tegennatuurlijk zijn, maar tuinieren is dat ook. Wie heeft er ooit een tuin in het wild gezien?

Ik denk dat bont blad wel degelijk iets aan de tuin kan toevoegen. Gebruik het wel met mate, want bont blad oogt snel onrustig en bovendien gaat het niet altijd goed samen met bloemen.

En - oké, oké - aan bepaalde veelgebruikte bontbladigen, zoals de goudbonte Hosta sieboldiana, heb ook ik altijd een grondige hekel gehad. Het blauwgroene blad is van zichzelf al mooi genoeg zonder dat we daar óók nog een gele bladrand bij nodig hebben.

Mooi & lelijk 

Nu ik er dieper over nadenk, zou ik willen beweren: je hebt mooi bont blad en lelijk bont blad. Bij lelijk bont blad lijkt het of iemand het glyfosaathoudende landbouwgif Roundup heeft gemorst, maar soms kan een dun wit of geel bladrandje een plant wel degelijk een gedistingeerd uiterlijk geven. Zeker in het donker.

Een van de mooiste bontbladige struiken is Cornus alternifolia ‘Argentea’, een struikje met een gelaagde groeiwijze, waardoor het qua opbouw doet denken aan een bruidstaart met meerdere verdiepingen. Het blad is klein en witgerand en de struik is zo luchtig dat je er bijna doorheen kunt kijken. Wie maar weinig ruimte heeft, zit met deze kornoelje goed.

Iets groter, meer een kleine boom dan een grote struik, is Cornus controversa ‘Variegata’, een kornoelje die ook in verdiepingen groeit en met zijn groene blad met crèmegele rand een feestelijke indruk maakt. Ook de opvallende herfstkleur van veel kornoeljes maakt deze struiken het aanplanten zeker waard.

Maar het meeste plezier beleef je aan bontbladige planten die helemaal geen herfstkleur hebben omdat ze ‘s winters groen, of in dit geval, bont blijven. Wat is er vrolijker in de winter dan het blad van Hedera colchica ‘Sulphur Heart’, een klimop waarvan het blad in zwavelgeel met groen gevlekt en gemarmerd is? In de winter, als de rest van de tuin kaal is, springt ‘Sulphur Heart’ er bijna juichend uit. Als je een paar takken in een vaas zet, heb je verder geen bloemen nodig.

Lees ook bij Eigen Huis & Tuin: Zo snoei je de hortensia's

Volledig scherm
cornus alternifolia argentea © RV