Volledig scherm
Het voormalige concentratiekamp Theresienstadt, waar de Tsjechische componist Hans Krása de jeugdopera Brundibár schreef en waar het muziekstuk ook voor het eerst werd uitgevoerd. © Jan Dankbaar/AD

‘Een moeilijke beslissing’: jeugdopera Brundibár uit Theresienstadt niet op de planken in Zaltbommel

75 JAAR BEVRIJDINGZALTBOMMEL - Te weinig deelnemende kinderen en financiële tegenvallers zijn de reden dat besloten is af te zien van uitvoering van de jeugdopera Brundibár in Zaltbommel. ,,Het was een heel moeilijke beslissing”, zegt initiatiefnemer Ton van Balken. ,,We wilden in mei iets heel moois neerzetten, maar we hadden te weinig kinderen om dat waar te kunnen maken.”

De in concentratiekamp Theresienstadt geschreven en daar uitgevoerde jeugdopera zou te zien zijn voor alle scholieren uit de Bommelerwaard ter gelegenheid van de viering van 75 jaar bevrijding. Afgelopen najaar konden kinderen tot 14 jaar zich aanmelden voor de audities. ,,We begonnen met 25 kinderen, daar hielden we er 20 van over. Dat is te weinig ten opzichte van een orkest met 12 muzikanten.”

Te weinig

De repetities waren al begonnen en zouden dit jaar verder gaan op het toneel. ,,Het was lastig om een vaste dag te vinden waarop iedereen kon komen oefenen. Ook daardoor vielen mensen af. Samen met de regisseur zijn we tot de conclusie gekomen dat 20 kinderen te weinig was en dat we er beter mee kunnen stoppen.”

Kosten niet de doorslag

De oplopende kosten speelden een rol, maar gaven volgens niet de hoofdmoot niet de doorslag. ,,We bleken rechten voor de musical te moeten betalen en ook een deel van het entreegeld zou naar de rechthebbenden te gaan. Zo kwamen er steeds meer tegenvallers, waardoor de kosten ruim over de 25.000 euro heen gingen. En we hadden ook de inkomsten uit kaartverkoop al meegerekend. Als die zouden tegenvallen, zou dat een nog groter gat in de begroting betekenen.”

Quote

Er ging veel goed, er was veel enthousias­me, maar er waren te veel minnen

Ton van Balken

De beslissing valt Van Balken zwaar:  ,,De vraag was uiteindelijk: ‘moeten we dit nog wel doorzetten als het zoveel geld kost en we de kwaliteit niet kunnen garanderen?’. Dat konden we niet. Er ging veel goed, er was veel enthousiasme, maar er waren te veel minnen.”