Volledig scherm
PREMIUM
Gorik Hageman, docent Duits aan het Reynaertcollege in Hulst, is de nieuwe Zeeuwse Onderwijsambassadeur. © Peter Nicolai

Beste leraar van Zeeland Gorik Hageman wordt Onderwijsambassadeur: ,,Hier zijn de banen, je bent welkom!”

HULST - Gorik Hageman (38) is de nieuwe Zeeuwse Onderwijsambassadeur. De docent Duits van het Reynaertcollege in Hulst gaat zich inzetten om meer jongeren enthousiast te maken voor het vak en om leraren naar Zeeland te trekken. Landelijk zijn er 12 onderwijsambassadeurs. Na jaren van acties voor een hoger salaris en minder werkdruk, vinden leraren het tijd voor een ander geluid.

Zijn leerlingen kozen Hageman in 2013 al tot beste leraar van Zeeland, omdat hij de lessen boeiend houdt en de lessen Duits leuk weet te maken. Als onderwijsambassadeur wil Hageman zijn passie voor het vak overbrengen aan (toekomstige) collega’s. Dat is hard nodig, want Zeeuwse basisscholen en middelbare scholen schreeuwen om docenten. ,,Ik wil anderen meegeven dat het werken met jongeren enorm boeiend is. Het houdt je jong: ik leer enorm veel van mijn leerlingen.”

Zaadjes planten

Hageman voelt zich Nederlands en Vlaams: hij komt uit Clinge (NL), woont sinds dertien jaar in België, en geeft al jaren les in Hulst. Hij is de aangewezen man om Vlaamse docenten enthousiast te maken in Zeeland te komen werken. Daar heeft hij de afgelopen jaren al zaadjes voor geplant. Hageman geeft ook les aan de Odisee Hogeschool in Sint-Niklaas, en hij heeft connecties met de lerarenopleidingen van de universiteit in Antwerpen en de hogeschool in Gent. ,,Mijn doel is niet om leraren weg te vissen uit Vlaanderen, maar om in te zetten op samenwerking. Het is vooral belangrijk dat leraren een goede keuze maken. Ik wil laten zien wat het onderwijs in Zeeland inhoudt, en zeggen: ‘hier zijn de banen, je bent welkom’.

  1. Nieuw boek stelt predikant Wim Jansen gerust: ‘Ik wil dit gezegd hebben’
    PREMIUM

    Nieuw boek stelt predikant Wim Jansen gerust: ‘Ik wil dit gezegd hebben’

    Wim Jansen was al eens in het ‘Vlammend Paradijs’. Nu is hij er weer, in dat verdwenen gehucht bij Terneuzen. Hij tekent er zijn vader en zichzelf in ‘O vader wij zijn samen geweest’. Jazeker, zijn nieuwe boek is belangrijk voor hem. Heel belangrijk. Wim Jansen: ,,Bij de voltooiing ervan had ik het gevoel: zo, dat heb ik in elk geval geschreven, want dit wil ik gezegd hebben.” Het stelt hem gerust: ,,Zeker als je weet dat een uiterst vervelende ziekte je bij de kladden heeft. Meneer K heeft zich op veel meer plekken uitgezaaid dan ik voor mogelijk hield.”