Volledig scherm
De zussen Lieke en Anne Slabbekoorn zijn allebei geslaagd. © Marcelle Davidse

Hoera! Zij zijn geslaagd!

DRIEWEGEN - Anne (17) en haar elf maanden jongere zus Lieke Slabbekoorn hebben ‘m binnen, dat felbegeerde havo-diploma. 

,,Anne zat beneden en ik boven toen ze belden. Anne werd het eerst gebeld. Ik hoorde haar gillen. Blij gillen. Dus toen wist ik dat ze geslaagd was. Vlak daarna mocht ik gillen. Heel hard! Echt, dit is zo fijn”, zegt Lieke. 

De zusjes uit Driewegen kwamen in de vierde samen in de klas. Anne: ,,Omdat ik een jaar was blijven zitten. Eigenlijk merkte ik er niks van, want we hadden een ander vakkenpakket. Dus samen studeren, nee, dat hebben we niet gedaan.” Hoewel er na het telefoontje echt wel iets van ze afviel, waren de zusjes nou ook weer niet zó verrast door het goede nieuws. Anne: ,,Ik dacht wel dat ik geslaagd was, maar dat durf je niet te hard te roepen.” Lieke: ,,Het is de kunst niet te veel te leren en niet te weinig, zodat je genoeg tijd overhoudt voor andere dingen.” Zoals het eindexamentripje naar Boedapest, een cadeautje van hun vader. Lieke: ,,Dat hebben we twee weken geleden al gedaan!”  

‘Ik ben dubbel zo blij’

Volledig scherm
Daphne de Rijke uit Zoutelande zakte vorig jaar, maar is nu wel geslaagd. © Lex De Meester

Daphne de Rijke (18) uit Zoutelande hád het niet meer. De haviste van de Christelijke Scholengemeenschap Walcheren in Middelburg liep woensdagochtend ontelbare rondjes door de woonkamer, met haar telefoon in de hand. 

Samen met haar ouders wachtte ze op de verlossende woorden. ,,Mijn mentor had gezegd dat hij eerste de gezakte leerlingen zou bellen. Toen ik op de groepsapp van de klas zag, dat er iemand geslaagd was, dacht ik dus dat ik het ook gehaald had. Maar ik geloofde het pas echt toen mijn mentor het zei.” Even na de middag kon ze dan eindelijk de vlag buiten hangen. ,,Ik ben zó ontzettend blij. Blijer kun je mij niet krijgen.”

Daphne zakte vorig jaar op 0,02 punt. Dit jaar was het allerminst zeker dat ze het wel zou halen. ,,Toen de normering bekend werd, heb ik een berekening gemaakt. Ik kwam uit op een 5,45 als gemiddelde voor de centrale examens, terwijl ik een 5,5 nodig had. Ik werd alleen maar nerveuzer.” Het gemiddelde bleek toch hoger uit te vallen. ,,Omdat ik vorig jaar gezakt ben, ben ik nu dubbel zo blij. Ik heb meteen mijn oma's gebeld, en taart en champagne gehaald. Ik ga nu lekker genieten. Vanavond ga ik met mijn zus uit eten, om het te vieren.”

‘Ik hoef niks meer te doen!’

Volledig scherm
Myrthe Endhoven kreeg woensdag te horen dat ze geslaagd is, de vlag hing meten buiten. © Boaz Timmermans

Jaaa, ze is geslaagd! Myrthe Endhoven (17) uit Terneuzen moet nog even wennen aan het idee, maar het is echt waar: ze heeft haar havo-diploma binnen. ,,Ik ben écht klaar. Ik hoef er niks meer voor te doen!”

Examenkandidaten wachtten woensdag op het verlossende woord van hun school. Op het Lodewijk College werden alleen de leerlingen gebeld die (nog) niet geslaagd zijn. ,,We konden tussen 12.30 en 16.00 uur gebeld worden, maar om iets over tweeën hoorde ik op school al van mijn mentor dat ik geslaagd was”, zegt Myrthe. ,,Ik was niet superzenuwachtig, maar ik had wel gezonde spanning. Ik verwachtte wel dat ik geslaagd was, maar ik kon het toch niet goed peilen.”

De havo-scholiere wachtte niet met feestvieren tot de uitslag. Afgelopen week ging ze op examenvakantie naar Albufeira in Portugal. ,,Zo konden we de tijd wat sneller laten gaan. We hebben veel gefeest.” Woensdagavond viert Myrthe nog een keer feest met haar familie. ,,Mijn opa’s en oma’s komen koffie drinken en taart eten.”’

‘En toen kwamen er toch tranen’

Volledig scherm
Ilse Verkaart uit Zierikzee hoorde woensdag dat ze geslaagd is voor haar vwo-diploma. © Dirk Jan Gjeltema

Zenuwen? Daar had Ilse Verkaart (17) uit Zierikzee weinig last van. Ze wist bijna zeker dat ze geslaagd was voor haar vwo-examen. ,,Toen ik bijna gebeld kon worden, vond ik het een beetje spannend, maar ik was vooral nerveus voor mijn klasgenoten.” De vwo’ers van het Pontes Pieter Zeeman hielden woensdag intensief contact tijdens de belronde. ,,Iedereen feliciteerde elkaar.”

Ilse rondt haar vwo-opleiding af met een mooie cijferlijst. Hoewel ze verwacht had dat ze zou slagen, was de ontlading groot. ,,Mijn familie was er. Iedereen ging helemaal los. En toen kwamen er toch tranen. Mijn vader is overleden toen ik een baby was. Het gemis kwam vandaag weer even naar boven. Ik weet zeker dat hij heel trots op me was geweest.”

Na de zomervakantie gaat Ilse naar de academische pabo in Leiden, een combinatie van de leraaropleiding en de studie pedagogiek. Ze heeft voor de uitslag al een examenfeestje gevierd met haar klasgenoten. ,,Dat was in de tuin van een klasgenoot. We hebben gezellig wat gedronken en gekletst.”

Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement
  1. Hanny beleefde de bevrijding in Goes: ‘Zulke lieve mensen bij wie we waren ondergedoken’
    PREMIUM

    Hanny beleefde de bevrijding in Goes: ‘Zulke lieve mensen bij wie we waren ondergedo­ken’

    GOES - Dit is het veertiende deel van de serie waarin Zeeuwse ooggetuigen verhalen over hun leven tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vandaag vertelt Hanny Schoonwater-Schell (1929) uit Nijmegen over haar gedwongen vakantie in 1944 in Goes: ,,Een man zag het jachtvliegtuig aankomen en riep ‘ga liggen’. Mijn zus deed dat meteen, met haar baby’tje onder zich. Retteketet hoorde je, er werd op de locomotief gemikt.”