Volledig scherm
PREMIUM
Koster Jac de Baar in de gesloten dorpskerk van Graauw. © Michiel van de Kamp

In Graauw rooien ze het ook prima zonder de kerk

ReportageJuist in het ooit zo katholieke Zeeuws-Vlaanderen is de kerk als sociaal bindmiddel op z’n retour. In het kerkdorpje Graauw lijkt men prima zonder te kunnen: de kerk is gesloten, maar het verenigingsleven bloeit.

Als er verdwaalde toeristen of liefhebbers van kerken langskomen in Graauw, doet koster Jac de Baar (75) zijn geliefde kerk, de oude Maria ten Hemelopnemingkerk, nog wel eens open. Voor hem is het geen straf – hij toont graag zijn kerk aan mensen van buiten. Soepel tasten zijn vingers de houten kerkdeur af om het sleutelgat te zoeken, waarna hij de deur met een grote zwaai opengooit. Langzaam openbaart zich een pracht en praal van schilderingen, beelden en vaandels.

  1. Het wordt deze zomer krap op de Zeeuwse stranden nu opspuiten niet kan
    PREMIUM

    Het wordt deze zomer krap op de Zeeuwse stranden nu opspuiten niet kan

    VLISSINGEN - Dit wordt de zomer van de smalle stranden. Van zand zonder loopplanken, van zoeken naar prullenbakken en van strandhuisjes die noodgedwongen moeten verhuizen. Oorzaak: vanwege de stikstofcrisis kan het strand niet worden opgespoten. Intussen knabbelt de zee onvermoeibaar aan het Zeeuwse strand. Op veel plekken is het al akelig smal geworden. ,,Misschien moeten we van bepaalde stukken strand gaan zeggen: bij hoog water niet gebruiken.”