Volle spuugzakken tijdens NK Tegenwindfietsen: 'Wat een hel is dit joh’

VIDEONEELTJE JANS - Witte koppen op het water, nog wittere koppen op de fiets. Schuimbekkend harken de helden voor een dag soms bijna stapvoets over de stormvloedkering, terwijl windstoten tot wel 130 km per uur het lichaam geselen. Volledig uitgepierd zijn ze. Benen verzuurd, rug als een strijkplank, hartslag + 200. Het NK Tegenwindfietsen is duidelijk niet voor watjes.

Een enkeling is zo diep gegaan dat de complete maaginhoud over de reling van de oosterscheldekering wordt gekieperd. Edwin van Gaalen uit Kamperland haalt wel net op tijd de Vomit Area, waar de spuugzakken wapperen in de wind. De volgende finisher pulkt de laatste restjes snot uit zijn baard. 

 ,,Weet je wat het is", zegt Van Gaalen, terwijl hij zich vastklampt aan een van de spuugbakken. ,,Of je doet het niet of je doet het voor 200 procent. En ik zeg je, iedereen die vandaag meedoet doet het voor 200 procent. Vorig jaar miste ik de Vomit Area, maar nu heb ik 'm kunnen halen. Je moet het meemaken om er over mee te kunnen praten”, vertelt de inwoner van Kamperland monter.

  1. Alex Eggermont leerde om de méns te zien: ‘Een programma als Uitstel van Executie, dat is aapjes kijken’
    PREMIUM
    portret

    Alex Eggermont leerde om de méns te zien: ‘Een programma als Uitstel van Executie, dat is aapjes kijken’

    TERHOLE - Als filiaal/rayonmanager van Pabo croste Alex Eggermont uit Terhole (54) door heel het land, nu is hij gebonden aan een scootmobiel. Vijf jaar geleden werd hij geveld door een cva, een beroerte, en dat heeft hem de ogen geopend. ,,Vroeger kon ik snel oordelen over mensen die ik niet kende of sprak. Nu weet ik dat je moet luisteren, inleven en dan reageren.”
  2. Mariniers willen geen verkering met Zeeland: ‘Het ligt niet aan jou. Het ligt aan ons’
    PREMIUM
    Reportage

    Mariniers willen geen verkering met Zeeland: ‘Het ligt niet aan jou. Het ligt aan ons’

    DOORN - Ruim twee uur rijden is het, van Vlissingen naar Doorn. Moet je nog hopen dat er geen files zijn, anders komt er zó een half uur bij. En toch: ,,Die reistijd naar Vlissingen is echt het punt niet”, zegt de marinier met de blonde kuif die net buiten het kazerneterrein wat rekoefeningen doet. Hij klinkt enigszins verbeten. Alsof een marinier zich daardoor zou laten tegenhouden! ,,Ik ken genoeg mariniers die ver moeten rijden om naar hun standplaats te komen. Twee, drie uur. Jawel. En ‘s avonds weer terug. Láchend. Echt.”