Volledig scherm
Johan Super, die vertrekt als rector van het Carmel College. © Lenneke Lingmont

Rector Johan Supèr vertrekt met gemengde gevoelens bij Carmel College Salland

Drs. Johan Supèr (54) uit Zwolle was van 2006 tot 2018 rector van Carmel College Salland (2777 leerlingen) in Raalte, vanaf 1 februari 2018 is hij rector van Scholengroep Carmel Hengelo (4000 leeringen op 7 locaties).

Johan Supèr: ,,Ja, wat doet een rector nou eigenlijk? Zorgen dat het onderwijs leidend is, in een passend financieel kader. Er gaat 24 miljoen euro om in deze organisatie, dat is een enorm bedrag, de nieuwbouw kostte 17 miljoen euro. Dat is waar ik de afgelopen jaren mee bezig ben geweest. Ik was constant in overleg met de teamleiders, de directie, ik heb vele lessen bijgewoond, maar ben ook het gezicht naar buiten geweest. Ik zie het leidinggeven als teamwork. De kunst is om voortgang te houden.’’

,,Voorheen was het onderwijs vooral klassikaal. Toen ik in 2006 begon, hingen in alle lokalen schoolborden met schoolkrijt. Moet je nu zien, digiborden, laptops. Alsof dat normaal is. De digitalisering gaat in razend tempo. De school moet zorgen dat er wifi beschikbaar is, dat leerlingen laptops krijgen, dat er software is die werkbaar is. Dat lijkt eenvoudig, maar is een ingewikkeld, groots proces. Praten, verbinden, faciliteren, dat is de bedoeling van mijn baan. Zaken verder brengen.’’

Vormend

,,Ik heb vroeger zelf voor de klas gestaan. Die achtergrond neem ik mee. Ik heb drie dochters, en ik weet hoe belangrijk onderwijs is. De leeftijd van 12 en 18 jaar is heel bepalend voor het latere leven, vormend. Daarom ben ik er trots op dat leerlingen vanuit Salland bijzondere internationale ervaringen opdoen door reizen en uitwisselingsprogramma’s. Dat vormt kinderen.''

,,En dan het personeel, dat máákt de school. Soms moet je als rector op je handen zitten. Vertrouwen, passie, verbinding, eigen ondernemerschap, ik vind het belangrijk dat medewerkers zich ontplooien. Zo hebben we bijvoorbeeld onze schoonmakers in vaste dienst. Er zijn medewerkers die vanuit de schoonmaak op de receptie terecht zijn gekomen. Dat is toch mooi. Met zo’n 300 medewerkers is het Carmel College een van de grootste werkgevers in Raalte.’’

,,Ik heb op het Carmel tweemaal nieuwbouw meegemaakt. Bij de nieuwbouw van havo/vwo was ik voorzitter van de stuurgroep. De nieuwe onderwijsvisie en nieuwbouw gingen hand in hand. We hebben de school opgedeeld in teams, in tien domeinen, met zo’n 250 à 300 leerlingen per domein. Leerlingen blijven veel in hun eigen domein en zo kennen ze elkaar en de docenten. Daardoor wordt de school niet als groot en massief ervaren. Dit jaar is voor het eerst krimp zichtbaar in Raalte. Vanaf 2006 lag het aantal leerlingen tussen 2900 en 3000, nu 2777. Daar hebben we de nieuwbouw al op aangepast.’’

Bevlogen

,,De hoogtepunten in mijn tijd op het Carmel? Voor mij is dat de passie van collega’s, het enthousiasme van leerlingen. Daar doe ik het voor. Ik ben bijvoorbeeld trots op leerlingen en collega’s die aanboden om zelf meubels te maken, toen bleek dat meubels niet in ons budget zaten. Het gevoel dat je met het team vooruit gaat, daar krijg ik energie van. Bevlogen mensen, dat is mijn grootste motivatie. ’’

,,Dieptepunten? Dat we leerlingen hebben verloren. Dat is verschrikkelijk. Vijf leerlingen zijn overleden in de afgelopen jaren. Jonge mensen, dat is vreselijk, de impact is enorm. Ook is een aantal collega’s overleden. Zeven in de afgelopen tien jaar, dat is heftig. Het zijn verdrietige momenten. Belangrijk is dat je er voor elkaar bent, dat er opvang is, ruimte voor verdriet.’’

Trots

,,Hier in Salland ligt een mooi deel van mijn leven. Sinds 1999 ben ik hier, eerst op Landstede, toen op het Carmel. We onderschatten dat we in Raalte op veel dingen trots kunnen zijn. Het is hier veilig, er heerst een nuchtere volksaard, we zijn trouw, er is positieve energie, we zijn hier vriendelijk en netjes. Dat is een groot goed in vergelijking met de razende Randstad.’’

,,Een schouderklopje voor mezelf? Nou ja, het hangt niet alleen van een rector af of het goed gaat. Natuurlijk ben ik trots op wat we samen hebben bereikt: mooi eigentijds onderwijs. Van klassikaal naar kleinere groepen of zelfs individueel. Flexibeler, maar wel met structuur. Dat is bijna een contradictie. Dat laat ik nu achter, de mensen, de anekdotes. Dat spijt mij het meest aan mijn vertrek, het loslaten van al die betrokken mensen.’’

In samenwerking met indebuurt Zwolle